Mikołaj Małecki

Ustawa zmieniająca kodeks karny pełna jest nieścisłości i błędów, a uchwalona została w niekonstytucyjnym trybie, co dostrzegł także prezydent.

Ustawa zmieniająca kodeks karny pełna jest nieścisłości i błędów, a uchwalona została w niekonstytucyjnym trybie, co dostrzegł także prezydent

Kradzież szczególnie zuchwała to niejedyny absurd z palety czynów przeciwko mieniu w niekonstytucyjnej co do trybu uchwalenia, a zaskarżonej do Trybunału Konstytucyjnego przez prezydenta nowelizacji kodeksu karnego z 13 czerwca 2019 r.

Tomasz Szafrański z Prokuratury Krajowej skrytykował opinię Krakowskiego Instytutu Prawa Karnego (KIPK), wydaną w związku z pracami parlamentarnymi nad obszerną nowelą kodeksu karnego („O krakowskiej sztuce sofistyki”, DGP z 18 czerwca 2019 r.). W ramach debaty nad fundamentalnymi problemami niekonstytucyjności ustawy autor posługuje się aluzjami, insynuacjami, niewyszukaną ironią i atakami ad personam, co najlepiej obrazuje jego stosunek do obywateli i tworzonego w Polsce prawa.

Zakaz biernego prawa wyborczego nie będzie już dotyczył tylko osób skazanych prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Otóż zgodnie z uchwaloną 31 stycznia br. nowelizacją kodeksu wyborczego (dalej: k.w.) obejmie on także sprawców skazanych za tego typu przestępstwa i to bez względu na orzeczoną karę.

Ministerstwo Sprawiedliwości próbuje wytworzyć wrażenie, że polskie sądy są pobłażliwe dla przestępców. Chce więc w kodeksie karnym regulacji totalnej i mnoży (nielogiczne) przepisy.