Nowelizacyjna ciuciubabka, czyli co z art. 155 k.k.

„Prezydent RP wykazał duże zainteresowanie poruszonym przez nas problemem (…). Owocem naszego spotkania jest to, że Prezydent obiecał bardzo dokładnie przyjrzeć się nowelizacji kodeksu karnego pod kątem zgłaszanych przez Naczelną Izbę Lekarską zastrzeżeń” – informowała NIL 10 czerwca 2019 r., trzy dni przed głosowaniem nad ustawą. Nie wiemy, jak dokładnie prezydent przyjrzał się nowelizacji pod kątem art. 155 k.k., wiemy na pewno, że nie zaskarżył go prewencyjnie do TK. We wniosku z 28 czerwca 2019 r. podważono tryb uchwalenia noweli, kilka niekonstytucyjnych poprawek senackich oraz definicję osoby pełniącej funkcję publiczną.

O fatalnych skutkach nowelizacji alarmował Krakowski Instytut Prawa Karnego w ekspertyzie z 20 maja 2019 r. (www.kipk.pl/ekspertyzy). Wpis o art. 155 k.k., który zamieściłem na Dogmatach Karnisty 31 maja 2019 r., był masowo komentowany i dotarł do przeszło pół miliona czytelników, co dowodzi wagi problemu. Nowelizacja zaostrza sankcję za nieumyślne spowodowanie śmierci do 10 lub nawet 15 lat pozbawienia wolności przy dwóch ofiarach śmiertelnych. Przepis prowadzi do absurdu: za błąd diagnostyczny przy leczeniu choroby serca, skutkujący zgonem pacjenta, grozi lekarzowi do 10 lat więzienia, podczas gdy piratowi drogowemu za śmiertelne potrącenie trzech osób na przejściu dla pieszych, po umyślnym naruszeniu przepisów, grozi maksymalnie 8 lat więzienia. Nie ma to nic wspólnego ze sprawiedliwością, równością wobec prawa, proporcjonalną karą i prawidłową legislacją – naruszenie konstytucji widać gołym okiem.