Marceli Sommer

Rozmowy przed szczytem unijnych liderów orbitują wokół sposobów na złagodzenie kolejnej odsłony kryzysu energetycznego. W tym kontekście wracają postulaty ograniczenia lub zawieszenia systemu ETS. Orędownicy polityki klimatycznej bronią obowiązujących reguł gry i przekonują, że sposobem na zwiększenie odporności na wahania na rynkach surowców jest przyspieszenie transformacji.

Orlen nie widzi ryzyka dla polskich dostaw gazu i ropy, a rząd – do uwalniania strategicznych rezerw. Ale to nie znaczy, że przez kolejną odsłonę kryzysu energetycznego przejdziemy suchą stopą. Zwłaszcza jeśli konflikt na Bliskim Wschodzie i blokada cieśniny Ormuz się przedłużą.

Bruksela coraz bardziej otwarcie mówi o energii jądrowej jako niezbędnym, obok źródeł odnawialnych, elemencie europejskiej transformacji. Deklaruje wolę wsparcia najbardziej perspektywicznych, jej zdaniem, technologii małych reaktorów. Czy to wystarczy, żeby mówić o triumfie europejskich zwolenników atomu, do których zalicza się Polska?

Zdaniem komisarzy odpowiedzialnych za unijną transformację energetyczną nowa odsłona kryzysu energetycznego potwierdza słuszność kursu na pożegnanie z paliwami kopalnymi, a nawet przemawia za jego zaostrzeniem. Konkurencyjność europejskiej gospodarki wymaga kontynuacji naszego kursu – stwierdziła wiceprzewodnicząca KE Teresa Ribera.

Komisja Europejska decyduje się na ochronę europejskiego przemysłu i kluczowych przyczółków produkcji w sektorach przyszłości. Już na pierwszym etapie prac nad przełomowym rozporządzeniem ograniczono jednak jego zakres.

Przetrzebione zapasy i nasilona rywalizacja o surowce spoza Bliskiego Wschodu windują ceny dla Europy. Polska, dzięki skutecznej dywersyfikacji dostaw i węglowej „premii zapóźnienia”, ma szansę odczuć te efekty wojny słabiej niż inne kraje kontynentu.

Rosja i Chiny są oburzone atakiem na Iran, ale nie zamierzają przychodzić sojusznikowi z odsieczą. Pekin nie chce angażować sił w konflikt, liczy za to, że trwale zaangażują tam swoje zasoby Amerykanie.