Jan Wróbel

Kampania przedwyborcza była merytoryczna, kiedy chodzi o cele, oraz niemerytoryczna, kiedy chodzi o sposób realizacji celów – nieraz się słyszy. W rzeczywistości partie nie za bardzo czują się zobowiązane do opowiadania „jak”, ale też i my, odbiorcy, wcale nie musimy tego wiedzieć.

Wicepremier i minister kultury Piotr Gliński popełnił swego czasu poważny błąd, blokując przedłużenie kadencji dyrektora Muzeum Polin Dariusza Stoli. Gliński nie był i nie będzie w stanie przyznać się, choćby przed sobą, że sknocił – bo gdyby był tego typu człowiekiem, to nie zostałby panem od kultury w rządzie firmowanym przez Jarosława Kaczyńskiego.

Wyborcze bilbordy z Małgorzatą Kidawą-Błońską skłaniają do refleksji. Uśmiechnięta polityk przytula na nich nieznaną nam, odwróconą plecami osobę, chyba dziewczynę. Rzecz jasna Kidawa-Błońska jest większa od niej.

No i wydało się. Nie jestem Polakiem, nie stanę się Turkiem i nie zakoleguję się z Koalicją Obywatelską. Jestem – i chyba pozostanę już – dinozaurem, z grubą gadzią skórą.