Artykuły autora

Na ostatnim posiedzeniu izby wyższej parlamentu powiało rozsądkiem. Co prawda jest to delikatna bryza, ale ufam, że wystarczająco orzeźwiająca i wiejąca z pewnością w kierunku Sejmu.

Na ostatnim posiedzeniu izby wyższej parlamentu powiało rozsądkiem. Co prawda jest to delikatna bryza, ale ufam, że wystarczająco orzeźwiająca i wiejąca z pewnością w kierunku Sejmu. Oto bowiem izba refleksji powiedziała „nie” (i to jednogłośnie) projektowi zmiany treści art. 344a k.p.k. - pisze Piotr Mgłosiek, sędzia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu VII Wydział Karny.

Szkoda, że znany kiedyś z bezkompromisowości i prawości sędzia Rafał Puchalski, po otrzymaniu delegacji do resortu sprawiedliwości, przestał grać w otwarte karty.

Szkoda, że znany kiedyś z bezkompromisowości i prawości sędzia Rafał Puchalski, po otrzymaniu delegacji do resortu sprawiedliwości, przestał grać w otwarte karty

Czy musi być aż tak źle, by w końcu było dobrze (...)”. Ta myśl nurtuje mnie już od dłuższego czasu. Z jednej strony uderza banalnością, z drugiej zaś emanuje dyskretnym urokiem racjonalizmu. Ja jednak przede wszystkim dopatruję się w niej refleksu szkoły stoickiej. Skłaniającej, jak pisał Marek Aureliusz w swoich „Rozmyślaniach”, do dostrzeżenia nawet w największej tragedii zalążka czegoś pozytywnego.

Kilka tygodni temu na tych łamach – używając nieco zmilitaryzowanej retoryki – nakreśliłem kilka zdań dotyczących sytuacji na obszarze, który stał się areną walki, będących przecież w koniecznej konstytucyjnej separacji, władz („Toga to nie peleryna superbohatera”, DGP 135/2016). Cóż, taka była ars poetica tamtej chwili.