Diana Kanarek

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej 2 sierpnia 2016 r. przyjęło nowy projekt ustawy o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw. Jego celem jest rozszerzenie prawa do zrzeszania się w związkach zawodowych na osoby świadczące pracę na innych podstawach niż stosunek pracy (m.in. na zleceniobiorców i samozatrudnionych). Stanowi on modyfikację projektu z 22 marca 2016 r. i wprowadza zmiany mające uwzględniać opinie partnerów społecznych, którzy zwracali uwagę na niedoskonałości pierwotnych propozycji. Kierunek tych zmian należy ocenić pozytywnie, jednak ciągle pewne kwestie wymagają dopracowania.

Nowelizacja kodeksu pracy kończy z funkcjonującym od dawna w polskim prawie zakazem pracy kobiet na części stanowisk. Jednocześnie modyfikuje wykaz prac wzbronionych ciężarnym i karmiącym piersią

Problem: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej 22 marca 2016 r. przyjęło projekt ustawy o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw, którego głównym celem jest wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2015 r., sygn. akt K 1/13, oraz dostosowanie polskiego prawa do powszechnie przyjętej interpretacji art. 2 Konwencji nr 87 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych przyjętej w San Francisco 9 lipca 1948 r. Jako że projekt ten został przekazany do konsultacji międzyresortowych oraz uzgodnień ze stroną społeczną, obecnie jest najlepszy moment na przedstawienie jego konstruktywnej krytyki, która może pomóc w jego udoskonaleniu, tak by jak najlepiej funkcjonował w praktyce.

PROBLEM: 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z 25 listopada 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. poz. 1992; dalej: nowelizacja). Wprowadza ona do ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: ustawa o PIT) stawkę podatkową 70 proc. dla części odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji oraz części odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia lub rozwiązania umowy przed upływem jej terminu (gdy ich wysokość przekracza normy ustalone w nowelizacji). Podatek ten będzie należny tylko w sytuacji, w której zobowiązana do wypłaty tych świadczeń jest spółka, w której Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, państwowa osoba prawna lub komunalna osoba prawna dysponują bezpośrednio albo pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników lub na walnym zgromadzeniu, w tym także na podstawie porozumień z innymi podmiotami. Szybkość prac nad ustawą, której celem miała być eliminacja „patologii polegających na przyznawaniu wyjątkowo wysokich odpraw oraz odszkodowań z tytułu zakazu konkurencji członkom zarządów spółek z udziałem Skarbu Państwa”, sprawiła, że jej autorzy nie ustrzegli się niedociągnięć, które mogą być źródłem praktycznych problemów.