oprac. Paweł Huczko

W polskich sądach trwa spór, który – zanim rozstrzygnie się na wokandzie – rozgrywa się najpierw w przestrzeni narracyjnej. Pełnomocnicy banków coraz częściej sięgają po argument, który brzmi poważnie, lecz przy głębszej analizie okazuje się konstrukcją zbudowaną na przesunięciu chronologicznym: twierdzą mianowicie, że WIBOR był nadzorowany przed 2020 rokiem, a zatem umowy kredytowe zawierane w tamtym czasie korzystały z gwarancji systemowych porównywalnych z tymi, które dziś zapewnia unijne rozporządzenie BMR. To podejście jest błędne – i warto to powiedzieć wprost.

Debata wokół sankcji kredytu darmowego (SKD) osiągnęła punkt krytyczny. Sąd Najwyższy oraz Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zmierzą się wkrótce z pytaniami, od których odpowiedzi zależy los dziesiątek tysięcy konsumentów. Jedno z nich dotyczy pozornie technicznej, lecz fundamentalnej kwestii: od jakiego momentu biegnie roczny termin zawity z art. 45 ust. 5 ustawy o kredycie konsumenckim? Mecenas Wojciech Wandzel, adwokat reprezentujący sektor bankowy, konsekwentnie promuje tezę, że termin ten należy liczyć od daty uruchomienia kredytu, czyli od chwili wypłaty środków przez bank. Poniżej przedstawiam trzy argumenty, które tej tezie przeczą i które - w mojej ocenie - powinny skłonić sędziów do odrzucenia jej jako pozbawionej oparcia w ustawie, jej celu i historii legislacyjnej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 11 stycznia 2023 roku  potwierdził, że podatnik może zrezygnować z kasy fiskalnej dla jednej z prowadzonych działalności, pod warunkiem, że całość obrotu w tej działalności jest dokumentowana fakturami i opłacana bezgotówkowo. Jednocześnie, dla drugiej działalności, w której część obrotu nie jest dokumentowana fakturami i nie jest opłacana bezgotówkowo, wnioskodawca musi nadal korzystać z kasy fiskalnej.

W artykule omawiamy kwestię opodatkowania sprzedaży działek rolnych podatkiem VAT. Wnioskodawczyni, nieprowadząca działalności gospodarczej, postanowiła sprzedać nieuprawianą działkę rolną i zatrudniła pośrednika. Według pierwszej interpretacji Dyrektora KIS, sprzedaż gruntów jest opodatkowana VAT, jednak Naczelny Sąd Administracyjny uchylił tę interpretację, stwierdzając, że sprzedaż działek nie podlega temu podatkowi. Wskutek tego wyroku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej  wydał interpretację indywidualną 23 czerwca 2023 roku, w której potwierdził, że sprzedaż działek niezabudowanych przez osobę nieprowadzącą działalności gospodarczej w tym przypadku nie podlega opodatkowaniu VAT.