Agata Wencel-Socha

Wyższy próg dla działalności nieewidencjonowanej, obowiązek publikowania ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, częściowa rezygnacja z dwuinstancyjności przy wydawaniu decyzji administracyjnych zgodnych z żądaniem strony, wyższe kwoty wolne od podatku w darowiznach i spadkach, ułatwienia w budowaniu mieszkań na mocy specustawy mieszkaniowej w starych biurowcach i galeriach oraz na terenach przeznaczonych pod centra handlowe, ułatwienia w uzyskiwaniu pozwolenia na broń, a także w sprzedaży lasów – ta wyliczanka pokazuje, jak zróżnicowane są zmiany, jakie niesie za sobą tzw. ustawa deregulacyjna. 

7 stycznia 2023 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprawiająca sytuację właścicieli nieruchomości, którzy wpadli w tzw. lukę planistyczną. Ich roszczenia mogą być teraz korzystniej wyceniane niż w poprzednim stanie prawnym

Przepisy wymagają, by w procesie planowania przestrzennego uwzględnić ochronę środowiska przyrodniczego. Dotyczy to zarówno dokumentów takich jak strategie czy plany zagospodarowania przestrzennego, jak i decyzji o warunkach zabudowy. To nakłada na organy uczestniczące w tych procesach liczne obowiązki. Szczególnie na terenach parków narodowych i ich otulin czy parków krajobrazowych. Przygotowaliśmy zatem omówienie wybranych zasad związanych z ochroną przyrody, o których powinny pamiętać organy przy wydawaniu decyzji lokalizacyjnych i planów miejscowych – na przykładzie roli i zadań parków narodowych. Omawiamy je głównie z myślą o urzędach gmin, ale także inwestorach i o osobach, których działalność zawodowa wymaga znajomości procedur związanych z ochroną środowiska w planowaniu przestrzennym.