wenezuela

Przewodniczący wenezuelskiego parlamentu Jorge Rodriguez zapowiedział w czwartek zwolnienie w najbliższych godzinach „znacznej liczby” więźniów, zarówno Wenezuelczyków, jak i obcokrajowców. Określił to jako „jednostronny gest pokojowy”.

Czy zatrzymanie lidera Wenezueli Nicolása Maduro to powtórka z błędów popełnionych w Iraku, czy raczej świadomy powrót do XIX-wiecznej logiki amerykańskiej polityki siły? Choć wielu komentatorów porównuje operację USA do inwazji z 2003 roku, jej kontekst, cele i geografia wskazują na zupełnie inny precedens: Panamę 1990.

Amerykański sekretarz stanu Marco Rubio nakreślił w środę trzyetapowy plan działań wobec Wenezueli po obaleniu 3 stycznia przez siły USA jej autorytarnego przywódcy Nicolasa Maduro. Plan obejmuje stabilizację kraju, odbudowę jego gospodarki oraz demokratyczną transformację.

Rosyjskie ministerstwo transportu poinformowało w środę, że utraciło kontakt z pływającym pod rosyjską banderą tankowcem Marinera, który został przejęty przez wojska amerykańskie na północnym Atlantyku. Resort potępił zajęcie jednostki jako naruszenie międzynarodowego prawa morskiego.

Donald Trump ogłosił, że Wenezuela „przekaże” Stanom Zjednoczonym wenezuelską ropę naftową o wartości 2 mld dolarów. Według deklaracji byłego prezydenta USA ma to być element sztandarowego programu negocjacyjnego, którego celem jest przekierowanie dostaw surowca z Chin do Stanów Zjednoczonych, a jednocześnie złagodzenie skutków cięć produkcji ropy w Wenezueli. Zapowiedź wywołała natychmiastowe reakcje na rynkach i w Caracas, a także pytania o realne mechanizmy kontroli pieniędzy i los wpływów objętych sankcjami.

Władze Wenezueli i Kuby ogłosiły we wtorek, że w amerykańskim ataku na Wenezuelę w sobotę zginęło 32 kubańskich i co najmniej 24 wenezuelskich żołnierzy. Media dodają, że podczas operacji zginęły również dwie kobiety będące cywilami.