użytkowanie wieczyste

Trybunał Konstytucyjny odroczył we wtorek bez terminu ogłoszenie wyroku ws. ustawy o gruntach warszawskich, która miała rozwiązać problem nieruchomości objętych tzw. dekretem Bieruta z 1945 r. Ustawę przed decyzją o podpisaniu zaskarżył poprzedni prezydent Bronisław Komorowski.

Adresatem wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej na gruncie w użytkowaniu wieczystym powinien być użytkownik wieczysty, a nie właściciel gruntu. Prawo użytkowania wieczystego jest bowiem skuteczne wobec wszystkich, a więc także wobec właściciela, którego uprawnienia są znacząco ograniczone. Takie wnioski płyną z uchwały Sądu Najwyższego.

Na 19 lipca Trybunał Konstytucyjny wyznaczył rozprawę ws. ustawy o gruntach warszawskich, która miała rozwiązać problem nieruchomości objętych tzw. dekretem Bieruta z 1945 r. Ustawę przed decyzją o podpisie zaskarżył poprzedni prezydent Bronisław Komorowski.

Konwent Marszałków przyjął w środę stanowisko, w którym sprzeciwia się zmianom proponowanym w projekcie ustawy o ośrodkach doradztwach rolniczego (ODR). Odrębne zdanie złożyli przedstawiciele woj. podkarpackiego, którzy nie podzielili obaw pozostałych marszałków.

Współużytkownicy gruntów wieczystych zabudowanych wielolokalowymi budynkami mieszkalnymi zamiast udziałów w prawie użytkowania otrzymają prawo współwłasności gruntu - przewiduje projekt nowelizacji ustawy o użytkowaniu wieczystym autorstwa Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa.

Tylko rażąco niezgodne z celem korzystanie z nieruchomości uzasadnia rozwiązanie umowy na podstawie art. 240 kodeksu cywilnego – orzekł Sąd Najwyższy.

Deweloperzy za zmianę prawa użytkowania wieczystego muszą słono płacić. Okazuje się jednak, że samorządy nie mają uprawnień do uchwalania warunków takich przekształceń.

Resortowe pomysły na przekształcenie z mocy prawa użytkowania wieczystego we własność idą za daleko. I będą sprzeczne z konstytucją.

1 stycznia 2017 r. użytkowanie wieczyste gruntów pod budynkami wielolokalowymi ma zostać zniesione. Z mocy ustawy. 1 stycznia 2017 r. mieszkańcy bloków stojących na ziemi nienależącej do nich mogą obudzić się już jako jej właściciele. Jednak za przekształcenie gruntu prawdopodobnie będą musieli zapłacić.

TEZA: Sąd musi ustalić wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego odpowiadającą zaoferowanej w wypowiedzeniu i określić sposób uiszczenia tej opłaty z uwzględnieniem art. 77 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeśli zachodziły ku temu przesłanki.

Przepisy, które miały zwiększyć pewność obrotu nieruchomościami, nie wejdą w życie – jak planowano – 1 kwietnia 2016 r. Posłowie PiS złożyli właśnie projekt ustawy, który przesuwa nowelizację o prawie pół roku.

Rada miejska podjęła uchwałę w sprawie sprzedaży lokali mieszkalnych w budynkach komunalnych oraz sprzedaży lub oddania w użytkowanie wieczyste gruntu. W jej treści ustaliła, że koszty wyceny lokalu ponoszą najemcy zainteresowani jego nabyciem poprzez wniesienie wraz z wnioskiem odpowiedniej kwoty. Czy rada mogła obciążyć lokatorów tymi kosztami?

Rząd szykuje receptę na rosnące opłaty za użytkowanie wieczyste. Swoje pomysły mają też władze lokalne. Do końca marca, jak co roku, należy zapłacić za użytkowanie wieczyste.

TEZA: Przy nałożeniu dodatkowej opłaty rocznej organ musi ustalić i zbadać przyczyny, przez które użytkownik wieczysty nie dotrzymał terminu na zagospodarowanie nieruchomości, oddanej mu w użytkowanie wieczyste.

Zwrot nieruchomości byłym właścicielom tylko z pozoru jest prosty. Pojawić się może przeszkoda, np. przekazanie działki w użytkowanie wieczyste osobie trzeciej. A czasem cofnięcie wywłaszczenia w ogóle nie jest możliwe.

Zawłaszczenie działki należącej do państwa lub gminy nie ma związku z użytkowaniem wieczystym innej działki, nawet jeśli obie leżą w tej samej miejscowości. Korzystający bez tytułu prawnego z nieruchomości działa więc raczej jak jej właściciel, nie jak użytkownik wieczysty. To pozwala mu zasiedzieć własność również w złej wierze – po upływie 30 lat – orzekł Sąd Najwyższy.

Problem służebności przesyłu na prawie użytkowania wieczystego wciąż budzi rozbieżności w orzecznictwie, czego przykładem jest postanowienie Sądu Najwyższego z 14 października 2015 r. (V CSK 5/15). Pisemne uzasadnienie nie zostało jeszcze sporządzone, ale znamy ustne motywy orzeczenia, wskazane przez sędzię sprawozdawcę Marię Szulc.

Nie można sztucznie wydzielać czynszu za najem i opłaty za użytkowanie wieczyste tylko po to, by unikać opodatkowania – orzekł WSA w Warszawie.