społeczeństwo

O tym, że ekonomista musi mieć świadomość, że zalecenia dotyczące polityki gospodarczej wymagają refleksji na temat ideału społecznego, który chcielibyśmy osiągnąć

Coraz częściej szczęście postrzegane jest jako miara postępu społecznego i celów polityki publicznej - donoszą autorzy World Happiness Report 2015 z Colubmia University. Ranking najszczęśliwszych krajów na świecie naukowcy ułożyli biorąc pod uwagę wysokość PKB, zdrowotność, hojność, pomoc społeczną, wolność dokonywania życiowych wyborów oraz postrzeganie korupcji.

O tym, że choć tyle mówimy o potrzebie zmiany, to w gruncie rzeczy wcale nas ona nie interesuje. Bo jesteśmy zbyt spasieni, leniwi i tchórzliwi, żeby choćby spróbować się zwlec z wyrka spod ciepłej, bezpiecznej kołderki.

O tym, że funkcjonować obywatelsko w przestrzeni wirtualnej to stępić swoją energię do prawdziwego działania. Bo jeśli przestrzeń prywatna ma być naszą jedyną przestrzenią publiczną, to możemy już dziś odtrąbić koniec demokracji

Pewnie nieraz protestowali państwo, słysząc, że wszyscy są podatni na reklamy. Jacy wszyscy, przecież ja nie jestem?! Kupuję i wybieram świadomie. Oglądam reklamy, to prawda, unikać ich przecież nie sposób, ale nie mają na mnie wpływu. Argument, że firmy nie wydawałyby miliardów na coś, co nie przynosi efektu w postaci zwiększonej sprzedaży, zwykle zbywają państwo stwierdzeniem o wyjątkowości: akurat was on niby nie dotyczy.

Islamista czy Polak z Ukrainy, bez różnicy. Amerykana też nie chcą. Nie znają ich i nie chcą znać. Po co kolejny problem? Ani Litwinom, ani Polakom z Puńska uchodźców do szczęścia nie trzeba.

Nieduża świetlica socjoterapeutyczna dla dzieci w warszawskim Wawrze będzie zamknięta - zaalarmowali IAR rodzice. Placówkę podlega Caritas Diecezji Warszawsko- Praskiej. Stale przychodzi do niej kilkunastu uczniów szkoły podstawowej. Na miejscu odrabiają lekcje, bawią się i dostają posiłek. Są tu dzieci z ADHD i trudnościami w nawiązywaniu relacji.

Obojętnie, w jakiej szkole się znajdą, trzynastolatki będą miały hormonalną burzę, potrzebę sprawdzenia, kim są, i udowadniania, że są dorosłe.