recenzja

Takie książki jak „Powrót do Reims” powinny być obowiązkową literaturą dla zawodowych ekonomistów. Może byliby wtedy mniej oderwani od realiów klasowych, w których funkcjonują. A ich pomysły nieco mniej groźne dla zwykłego człowieka.

Polskie koleje to klasyczny przykład pozornej modernizacji. W końcu pociągi są czystsze i bardziej komfortowe niż za komuny. Gdy spojrzymy na podszewkę tego procesu, włosy zjeżą się nam na głowie.

Economicus 2019, dziewiąta edycja konkursu dla najlepszych książek ekonomiczno-biznesowych na naszym rynku wydawniczym, nabiera tempa. Oto publikacje nominowane w kategorii najlepsza książka, poruszające szeroko rozumianą tematykę ekonomiczną. Zwycięzcę poznamy 20 listopada podczas odbywającego się w Krakowie Open Eyes Economy Summit.

To pewnie tylko plotka, ale podobno raper Taco Hemingway planował pierwotnie wydać jedna po drugiej dwie płyty. Po „Umowie o dzieło” miał być „Kredyt hipoteczny”. Ostatecznie jednak Taco nagrał album „Szprycer”. Może dzięki temu, że „Umowa…” odniosła duży komercyjny sukces.

O tym, skąd się wzięły zakręty w biografii Morawieckiego, wiele nie wiemy. A właśnie mamy okazję zapoznać się z dwoma większymi. Przed tygodniem ukazała się książka „Morawiecki i jego tajemnice” Tomasza Piątka. Teraz wychodzi „Delfin” Piotra i Jakuba Gajdzińskich.

Książki toruńskiego filozofa Andrzeja Szahaja nadają ton debacie publicznej. Właśnie wyszła kolejna (czwarta), podobnie jak poprzednie sygnowana przez wydawnictwo obrazkiem dłoni. Tym razem otwartej w geście sygnalizującym „Stop, dalej się nie da!” albo „Poproszę o głos!” (ostateczna interpretacja należy do czytelników).

Pierwsza od czasu głośnych „Łaskawych” powieść Jonathana Littella to chęć opowiedzenia o ludzkiej naturze w kontekście uniwersalnych popędów: żądzy dominowania lub poddania się dominacji

Wyobraź sobie, że budzisz się w łazience mieszkania przyjaciółki, w którym odbywa się twoja urodzinowa impreza. Nie byłoby w tym niczego dziwnego, gdyby nie fakt, że sytuacja powtarza się codziennie. Codziennie umierasz i odzyskujesz świadomość, budząc się w tym samym miejscu i wokół tych samych ludzi. Koszmar? To właśnie pomysł, na którym osadza się fabuła „Russian Doll”.

To jest nie tyle książka, ile ważny dokument dotyczący ofiary fatalnego splotu przyczyn politycznych, biznesowych oraz ideologicznych. Chodzi o polskie zakłady przemysłowe istniejące w czasach Polski Ludowej.

Książkę Jakuba Szamałka otwiera znamienna deklaracja: „To nie jest powieść science fiction”. – Czytelnik nieobeznany z tą problematyką mógłby dojść do wniosku, że to jest jakieś wróżenie z fusów, moje fantazje i rozważania na temat tego, co się wydaje jedynie teoretycznie możliwe – tłumaczy Szamałek. – Tymczasem sprawy się mają inaczej: to, o czym piszę w książce, już się wydarzyło. I to niekoniecznie w laboratoriach, ale w codziennym życiu. Mało tego: niektórych kwestii świadomie nie umieściłem w powieści, uznając, że odbiorca po prostu mi nie uwierzy. To dziwne: unikać pisania o rzeczywistości, by nie zostać wziętym za odjechanego futurystę. Zależało mi jednak na tym, by „Cokolwiek wybierzesz” miało walor historii realistycznej, dziejącej się tu i teraz, a nie mrocznej ekstrapolacji w rodzaju serialu „Czarne lustro”. By nie wyglądało na to, że zmyślam.

Książka Ugo Bardiego "Wydobycie. Jak poszukiwanie bogactw mineralnych pustoszy naszą planetę" trafia w punkt. To frapująca opowieść o wyczerpywaniu się zasobów naturalnych naszej planety, ale wolna od nieznośnego moralizatorstwa, które zbyt często czyni ekopublicystykę tak bardzo odpychającą.

Durrellowie nie są dziś już bohaterami masowej wyobraźni. Ale kiedyś byli. Losy słynnej pisarskiej rodziny przypomina nowa biografia „Durrellowie z Korfu”.

Po trzech dekadach transformacji pisząca i czytająca Polska zainteresowała się tym, co jest pomiędzy absolutnym sukcesem a kompletną porażką. Szlakiem przetartym przez Filipa Springera („Miasto Archipelag”) poszła teraz Magdalena Okraska. Springer brał pod lupę dawne miasta wojewódzkie średniej wielkości, jak Łomża czy Siedlce, i opisywał to, co zobaczył w nich po latach transformacji. Okraska skoncentrowała się na jednym regionie. Opowiedziała o Zagłębiu, w którym mieszka.

Pomysł, by w atmosferę greckiego tekstu wpisać różne artystyczne światy: pieśni oparte na starożytnej rytmice i heavy metal, melorecytacje i pieśni operowe, może się wydawać ryzykowny. Chyba że czyni to ktoś, kto od dawna udowadnia, że teatr postdramatyczny to szansa na docieranie do nowych przestrzeni i uniwersalna forma komunikacji. Otwarta forma, różnorodne, ale równoprawne znaki sceniczne takie jak tekst, dźwięk, rytm, światło, scenografia oraz przyzwolenie na dowolność w odczytaniu sensów przedstawienia to także cecha najnowszego spektaklu Teatru Pieśń Kozła – „Anty-gone" w reżyserii Grzegorza Brala. 

Film przeszkadza Kościołowi w oczyszczeniu się z rzeczywistych grzechów, jednak nie zdoła odwieść od Kościoła ludzi rzeczywiście wierzących - powiedział PAP redaktor naczelny tygodnika "Idziemy" ks. Henryk Zieliński.

 Politycy starają się nam za wszelką cenę udowodnić, że gdy sędzią jest Kowalski – obywatelowi jest źle, a gdy będzie Nowak – będzie dobrze. To, rzecz jasna, tak wcale nie działa. Gdy bowiem tak Kowalski, jak i Nowak zderzają się z procedurą, pozostaje im jedynie złapać się za głowę.

"Siostrę Twojej siostry" Lynn Shelton od pierwszego filmu spod znaku mumblecore dzieli prawie dekada. Co zmieniło się w przeciągu tych dziewięciu lat, i w jakiej kondycji, na jakim etapie zastaniemy mumblecorowych twórców dzisiaj?

"Dzień szarańczy" Johna Schlesingera to cierpka satyra na Hollywood, przedstawiona jako siedlisko bezwzględności, zepsucia i upadku moralnego.