recenzja

Czy Róża jest naprawdę służką Boga? A może pracuje dla Złego i to na jej wezwanie przedstawiciele piekieł panoszą się w Limie? Książka „Rok, w którym narodził się diabeł” to powieść historyczna (może quasi-historyczna) osadzona w XVII-wiecznym Wicekrólestwie Peru.

„Bílá Voda” tylko potwierdza starą zasadę, że dobra powieść potrafi mówić prawdę, zmyślając ile wlezie.

W.G. Sebald podchodził do mistyfikacji z obłędnym perfekcjonizmem. Jakby miał przekonanie, że stwarza rzeczywiste alternatywne światy, a może: że jedynie stworzone przez niego światy są prawdziwe.

Po lekturze tej książki, kiedy wyczerpani nawracającymi chichotami w końcu ją zamkniecie, dopadnie was egzystencjalny lęk

Każdy z nas zastanawiał się kiedyś, jak wygląda życie w ostatnim kraju za żelazną kurtyną. Internet dostarcza nam wielu „memicznych” źródeł informacji, jednak w tym roku istną perełkę dostarczyło nam Wydawnictwo WEI, wydając pierwsze polskie tłumaczenie książki „Prawdziwa Korea Północna. Życie i polityka w niedoszłej stalinowskiej utopii” prof. Andreia Lankova. Jest to pozycja wyjątkowa, ponieważ w przystępny sposób dostarcza rzetelnej wiedzy o tym najbardziej zamkniętym kraju na świecie. Autor jako jeden z niewielu miał szansę studiować w KRLD, by z pełną jaskrawością móc przedstawić jej tragikomiczny portret.

Jak przestawić zwrotnicę rozwoju cywilizacyjnego i jaką cenę można – a nawet trzeba – za to zapłacić. 

A gdyby podjąć próbę rozmowy z tymi, którzy – stukając w klawiatury – pochwalają gwałty, o kobietach nie piszą inaczej niż „szmata” i wyznają kult ER.

Wędrówka Paula Scratona po niemieckim wybrzeżu Bałtyku jest historią nie tyle o upływie czasu, ile o jego nawarstwianiu się.

Książka „Pierwszy człowiek” miała umożliwić Albertowi Camusowi powrót do raju utraconego. Ale wylądowała w styczniowym błocie w miasteczku Villeblevin.

Dawno nie było w tym miejscu nic o ludzkim mózgu. A przecież bez niego ani rusz: nie wymyśli się biznesu czy innowacji, nie usprawni pracy. Posłuchajcie więc teraz metaspokoju. Książkę o nim napisała Justyna Żejmo.

Pamiętacie „Matrix” Wachowskich? Dla tych, którzy cudem go nie widzieli: akcja zawiązuje się, gdy główny bohater dowiaduje się, że świat, w którym żyje, jest symulacją. A świat jest tak naprawdę podporządkowany inteligentnym maszynom. Ale tego nie widać. Zwykli ludzie żyją w iluzji, która została dla nich przez te maszyny stworzona.

I oto mam kolejnego mędrca gotowego wyjaśnić wszystko. Od japońskiej stagnacji po rewolucję łupkową w Argentynie. A wszystko to podlane pokaźną dawką pesymizmu, bo przecież dobrze już było. Tylko czy myśmy tego już przypadkiem nie słyszeli? I to wiele razy.

Ta książka nie jest przełomowa, nie wyrzuci czytelnika z zastanych torów myślowych ani też nie pokaże fundamentalnie odmiennego punktu widzenia. Ale proszę mnie źle nie zrozumieć: „Nowy porządek globalny” Bartłomieja Radziejewskiego nie jest lekturą słabą ani banalną. To rzecz całkiem niezła. Nawet jeśli bez fajerwerków, to wartościowa i momentami pouczająca.

Uwielbiają dyskutować o „uprzedzeniach”. „Tolerancja” jest dla nich największą świecką cnotą. Zawsze stoją w pierwszym szeregu walki z „faszyzmem” i „autorytaryzmem”. Poznajcie profesjonalną klasę menedżerską. Prawdziwych dyktatorów naszych czasów.

Już w XIX w. czekano z nadzieją, aż pojawi się technologiczna możliwość i biała rasa dostanie narzędzie, by wygubić „całe to bydło”. 

Z tej mieszaniny musiało Benjamínowi Labatutowi wyjść coś dobrego. Coś, co odbiera spokojny sen. 

Po paru latach przerwy futurologia ponownie stała się modna. Trwa właśnie szał na sztuczną inteligencję zaklętą w ChatGPT (i jemu podobne programy). Ale to minie. Pozostaną z nami jednak dalece poważniejsze pytania związane z rozwojem nauki. 

Żołnierzy idących spod Lenino na Berlin za komuny uważano za jedynie słusznych bohaterów II wojny światowej. Po 1989 r. wahadło wychyliło się w drugą stronę. Piotr Korczyński próbuje przywrócić rzeczom właściwą miarę.

Wydaje mi się, że przez kilka naście lat recenzowania w tym miejscu książek ekonomiczno-biznesowych przez moje ręce przeszło przynajmniej kilkanaście poradników spod znaku „jak zdobyć finansową niezależność?”. Za każdym razem, gdy widzę taką nowość, nasuwa mi się nieznośne pytanie, od którego nie potrafię uciec. Brzmi ono: dlaczego?