Zakaz dyskryminacji w zatrudnieniu. Przegląd orzecznictwa Sądu Najwyższego
Zasada niedyskryminacji w zatrudnieniu (będąca
nawiązaniem do zakazu dyskryminacji z art. 32 Konstytucji RP) stanowi
uzupełnienie zasady równego traktowania pracowników. Jej przestrzeganie
to jeden z podstawowych obowiązków pracodawcy, którego naruszenie może
powodować istotne konsekwencje finansowe (obowiązek zapłaty
odszkodowania), a także skutkować natychmiastowym rozwiązaniem umowy o
pracę przez pracownika ze względu na ciężkie naruszenie podstawowych
obowiązków pracodawcy. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 10 lutego
2009 r. (sygn. akt II PK 149/08), przepisy dotyczące równego traktowania
w zatrudnieniu mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż
strony umowy o pracę nie mogą – nawet w drodze porozumienia –
uregulować treści stosunku pracy w sposób naruszający zasadę równego
traktowania. Postanowienie takiej treści jest zatem nieważne, co wynika
wprost z art. 18 par. 3 k.p. [ramka 1 s. D2]