praca zdalna

Od chwili pojawienia się pierwszych informacji na temat nowego patogenu wprowadzane są rozwiązania chroniące pracowników przed zarażeniem się. Szybko jednak się okazało, że dla niektórych zatrudnionych mogą być prostym sposobem na unikanie pracy.

Przepisy zakładają, że w celu przeciwdziałania koronawirusowi pracodawca może polecić pracownikowi wykonywanie obowiązków, w określonym czasie poza miejscem jej stałego wykonywania. To tzw. praca zdalna.

Przedsiębiorcy rozumieją nadzwyczajne regulacje ws. koronawirusa - wskazał w poniedziałkowym komentarzu Grzegorz Baczewski z Konfederacji Lewiatan. Wiele rozwiązań w ustawie może pozytywnie wpłynąć na ograniczenie skutków koronawirusa na firmy i gospodarkę - ocenił.

Zlecanie pracy w domu lub zwolnienie z obowiązku jej świadczenia jest dopuszczalne. Takie decyzje muszą być jednak uzasadnione.

Piszemy o dziesięciu wyzwaniach w prawie HR w 2020 r., a więc o takich zagadnieniach, z którymi współcześni pracodawcy spotykają się najczęściej i które z dużym prawdopodobieństwem będą w najbliższych miesiącach głównym przedmiotem zainteresowania osób zajmujących się zarządzaniem zasobami ludzkimi.

Telepraca trafiła do kodeksu pracy już przed 12 laty, ale firmy rzadko z niej korzystają. Zamiast tego na rynku rządzi – nieuregulowana w przepisach – praca zdalna, wykonywana okazjonalnie poza biurem, czyli wtedy, gdy taka jest potrzeba chwili. Eksperci ostrzegają, że wiąże się z tym wiele ryzyk dla pracodawców.

Przyjmuje się, że poszkodowany, który uległ wypadkowi przy pracy, nie powinien być zaangażowany w postępowanie powypadkowe w okresie zwolnienia lekarskiego. Czy taka sama zasada obowiązuje w przypadku telepracownika, który uległ wypadkowi w mieszkaniu i przebywa w nim w trakcie zwolnienia? Czy jednak pracodawca powinien od razu włączyć go w to postępowanie, skoro zespół powypadkowy będzie prowadził czynności na miejscu wypadku, czyli miejscu przebywania poszkodowanego?

Telepraca miała być wybawieniem. Dla wielu stała się jednak koszmarem. Zwłaszcza w takim kraju jak Polska.

Do 2020 roku w krajach rozwijających się pracować zdalnie będzie co drugi pracownik dużej firmy i 70 proc. zatrudnionych w start-upach. Ta forma pracy także w Polsce ma coraz więcej sympatyków, może przynieść korzyści zarówno pracownikom, jak i pracodawcom. Firmy wprowadzając możliwość pracy zdalnej – automatycznie generują oszczędności: zmniejszają swoje koszty wyposażenia, utrzymania czy samego wynajmu biura. Pokazują także swoim pracownikom, iż są organizacją elastyczną, z „ludzką twarzą”, która rozumie ich potrzeby i traktuje jako partnera.

Szerokie zastosowanie nowoczesnych technologii w biznesie oraz elastyczne podejście firm do organizacji pracy sprawiają, że wykonywanie obowiązków poza siedzibą firmy jest możliwością oferowaną wielu ekspertom. Organizacje zaczynają rozumieć, że sama obecność pracownika w biurze nie jest gwarancją większej efektywności. Z drugiej strony rozwiązania pracy elastycznej są wymaganiem wielu profesjonalistów, którzy mogą wybierać spośród wielu ofert pracy. Z badań Hays Poland wynika, że pracę zdalną już teraz umożliwia 55% firm.

Ponad 13 tys. osób skorzystało w 2017 r. z grantu na podjęcie zatrudnienia poza miejscem zamieszkania. Nikt za to nie chciał pieniędzy na pracę zdalną z domu.

Firma może zezwalać pracownikom na pracę zdalną. Problematyczna jest jednak sytuacja, gdy wykonywanie obowiązków z domu staje się regułą. Czy zatrudniający powinien wówczas wprowadzić odpowiednie regulacje dotyczące telepracy?

Dla wielu ludzi życie jako wolny strzelec jest marzeniem. Praktyka pokazuje jednak, że z marzeniami trzeba być ostrożnym, bo te potrafią się spełniać – wskazuje Michał Gołgowski, dyrektor zarządzający Spring Poland.