polityka

Dzisiaj mija 30 lat od rozpoczęcia obrad Okrągłego Stołu, czyli negocjacji między delegacjami komunistycznych władz i opozycji, które doprowadziły do przeprowadzenia w czerwcu 1989 r. częściowo wolnych wyborów. Warto się przyjrzeć tej rocznicy z innej perspektywy niż spór, który na temat wydarzeń tamtej zimy toczą obecne elity polityczne.

Bank broni się przed medialnymi informacjami i podkreśla, że jego podejście do potencjalnej inwestycji było standardowe . Udziałowcy chcą poznać szczegóły.

 - Gdy prywatna rozmowa polityków zahacza o kwestie publiczne, to prawo opinii publicznej do informacji oraz wolność prasy powinny przeważać - mówi Zbigniew Krüger dla DGP.

Szef PO Grzegorz Schetyna po raz kolejny strzelił sobie w kolano - tak szef gabinetu politycznego premiera Marek Suski komentował w sobotę apel grupy b.premierów i b.szefów MSZ ws. wspólnego startu - pod szyldem Koalicji Europejskiej - w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

W dniu, w którym miał upaść PiS – we wtorek – wysłuchałem najważniejszych wieczornych wiadomości I Programu Polskiego Radia. I…? I nic specjalnego. W informacjach nie poświęcono ujawnionym przez „Gazetę Wyborczą” taśmom Kaczyńskiego wiele czasu, natomiast w komentarzach wysłuchałem opinii posłów PiS oraz PO, publicysty „Do Rzeczy”, premiera Mateusza Morawieckiego oraz Wojciecha Czuchnowskiego, współautora tekstu z „GW”, który, trafnie zresztą, dogryzł szefowi rządu. I tyle. Człowiek spodziewa się po publicznym radiu – w Takim Dniu – nie wiadomo czego, a tu, prawdę mówiąc, normalna dziennikarska robota z niewielkim, prorządowym odchyłem.

Język anty-wolnościowy jest zwykle tym bardziej niebezpieczny, im wyższy tytuł naukowy posiada jego producent. Jeszcze gorzej, gdy posługuje się nim osoba piastująca najwyższe państwowe stanowisko. Mateusz Morawiecki, w wywiadzie zatytułowanym „Nie jestem Wallenrodem. Raczej Wokulskim” z dnia 28-30.12.2018, przedstawił szokujące stwierdzenia na temat polskiej transformacji, które poparł zmanipulowanymi przykładami. Co gorsza, posłużył się przy tym językiem, do złudzenia przypominającym język środowisk skrajnych, które upatrują się zbawiennej roli państwa w rozszerzaniu swojej kontroli i arbitralnej władzy polityków w gospodarce. Mając świadomość zagrożenia, do jakiego może prowadzić triumf nieprawdy i emocji nad faktami, trzeba się im przeciwstawiać.