obywatele

Podczas nadchodzącego starcia energetycznego z Rosją słabych punktów Europy powinniśmy szukać w pierwszej kolejności nie na zachodzie kontynentu, lecz na wschód od Łaby.

Z powodu pandemii wiele państw ograniczyło prawa człowieka, a nawet zmieniło zasady ustrojowe. I być może nie jest to powód do zmartwienia, bo w większości demokratycznych społeczeństw umówiliśmy się, że w wyjątkowych okolicznościach możemy zrezygnować z naszych wolności, rozumiejąc, że w ciężkich czasach zawodzą tradycyjne mechanizmy rządzenia.

W zachodnich demokracjach donoszenie o nieprawidłowościach to imperatyw. Dla Polaka donos to sposób na wylanie żalów i utrudnienie życia tym, którzy go zawiedli.

Tak zwana bogata Północ eksportuje na tzw. globalne Południe wiele rzeczy. Wśród nich coraz częściej również takie zjawiska jak... otyłość. Do takiego wniosku doszli ekonomiści Osea Giuntella, Matthias Rieger i Lorenzo Rotunno. Skupili się na Meksyku.

Chcecie przeczytać największą herezję na dzisiejsze czasy? Oto ona: rządy nie zawsze powinny słuchać obywateli. Nie ma nic bardziej wbrew logice dzisiejszych rządów „wstających z kolan”, „odzyskujących kontrolę i suwerenność” oraz czyniących swoje kraje „znów wielkimi” niż przekonanie, że mimo wszystko są jednak sfery, w których to elity mają rację, a nie każdy problem da się rozwiązać za pomocą referendum. Więcej: że są obszary polityki, które zwyczajnie mają się dobrze właśnie pod warunkiem, że rząd zachowuje konsekwentną i programową obojętność wobec opinii publicznej.