mobbing

Przy starzejącym się społeczeństwie i malejącej liczbie rąk do pracy w najbliższym czasie zamiast rynku pracodawcy warunki zatrudnienia mają dyktować pracownicy. 

Sądy, badając, czy pracodawca złym traktowaniem doprowadził pracownika do rozstroju zdrowia, powinien wziąć pod uwagę profesję, jaką wcześniej wykonywał podwładny. Osoby służące np. w wojsku muszą cechować się silną osobowością i odpornością na stres. A to oznacza, że taka osoba w ciągu kilku tygodni nie powinna doznać rozstroju zdrowia. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Sekretarka wójta uważa, że ten stosował wobec niej mobbing. Jako uzasadnienie podaje, że została ukarana upomnieniem, które zostało uchylone przez sąd. Wskazuje także, że za 2014 rok nie otrzymała nagrody rocznej, ponadto bez powiadomienia jej wójt zainstalował kamerę w sekretariacie. Jako zarzut stawia także dokonanie zmian organizacyjnych, w wyniku których została przeniesiona na inne stanowisko pracy. Czy te sytuacje świadczą o stosowaniu mobbingu przez pracodawcę samorządowego?

Augustowska prokuratura sprawdza czy wicedyrektor jednej z tamtejszych szkół stosowała mobbing. Doniesienie w tej sprawie złożył burmistrz miasta.

Według klasycznej definicji mobbing to wszystko, co złe. Ma na celu poniżenie podwładnego i negatywny wpływ na jego samoocenę – lub tym właśnie skutkuje; objawia się niczym nieuzasadnionym nękaniem, podważaniem kompetencji, budową ostracyzmu.

Nękaniu i szykanowaniu pracowników sprzyjać mogą pewne rozwiązania przyjęte w pragmatykach służbowych. Nadużywane może być np. przenoszenie niewygodnych osób do innego miejsca pracy

Pani Aziza pochodzi z Iranu, jest muzułmanką, ale w Polsce mieszka od 20 lat. Tu zdała maturę i skończyła studia medyczne. Od kilku lat pracuje w przychodni państwowej w małym miasteczku jako internistka. Teraz grozi jej zwolnienie, bo dotychczasowi pacjenci masowo przepisują się do innych lekarzy, uzasadniając to tym, że nie chcą się leczyć u „terrorystki”. Kierownik przychodni też coraz częściej robi aluzje na ten temat. – Co mogę zrobić – pyta zrozpaczona czytelniczka

Ośmieszała, wyzywała i zastraszała swoich podwładnych - sąd nie miał wątpliwości, że pracownica Urzędu Miejskiego w Białymstoku jest winna mobbingu. Za karę Anna W. przez pół roku będzie musiała pracować społecznie, musi też zapłacić w sumie 12 tys. zł nawiązki siedmiorgu pokrzywdzonym. Sąd odwoławczy tylko nieznacznie zmienił wcześniejszy wyrok w tej sprawie i jest on już prawomocny.

Mobbing, dyskryminacja i podsłuchiwanie rozmów pracowników - to tylko niektóre sposoby naruszania etyki pracy, jakich dopuszczają się pracodawcy w polskich firmach.

Za mobbing odpowiedzialny może być nie tylko pracodawca, ale także kolega z pracy. I chociaż główną odpowiedzialność za nękanie ponosi przełożony, to także od współpracownika można domagać się zadośćuczynienia za szykany.

Pani Iwona była jedną z pierwszych menedżerek w zagranicznej korporacji kosmetycznej w Polsce. Kierowała jednym z największych okręgów, który generował największą sprzedaż. Nagrodą za osiągnięte wyniki były wyjazdy zagraniczne – Grecja, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania. Korporacja jednak zmieniła się z czasem. – Firma nastawiła się na coraz większe zyski. W pracy przestali się liczyć ludzie, ale analizy, plany sprzedaży, a w konsekwencji – wyniki. Zaczęłam żyć pod presją – opowiada czytelniczka. Codziennie miała powiększać bazę klientów. Plan kwartalny, jaki jej wyznaczono, był nierealny. Każda próba dyskusji kończyła się upokorzeniem: nie chcesz, nie potrafisz, nie musisz tu przecież pracować. Na twoje miejsce czekają młodsi, lepsi... To był początek, potem pojawiły się mocne słowa, wyzwiska, wrzaski. Pani Iwona zaczęła się bać przełożonych, unikała bezpośredniego kontaktu z nimi, próbowała sprostać oczekiwaniom. Zadania, które jej zlecono, wcześniej były rozłożone na trzy osoby i w ubiegłym roku nie wykonała planu. Zaczęły się bóle głowy, bezsenność, ciągle towarzyszył jej niepokój. Psychiatra stwierdził depresję. Postanowiła złożyć pozew do sądu o mobbing. – Czy mam szanse na wygraną? Jakie dokumenty powinnam przedłożyć? – pyta zgnębiona czytelniczka.

Rozmowa z prof. Arkadiuszem Sobczykiem z Uniwersytetu Jagiellońskiego, radcą prawnym z Kancelarii Sobczyk i Współpracownicy

Tolerowanie mobbingu szkodzi pracownikom i wizerunkowi firm, w których się to dzieje. Tak uważa socjolog, Piotr Ostrowski z Uniwersytetu Warszawskiego. W ocenie doktora Ostrowskiego, żaden pracodawca - we własnym interesie - nie powinien lekceważyć sygnałów, o tym że dochodzi do mobbingu lub molestowania w firmie.

Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje czy mobbing nie powinien zostać wpisany do kodeksu karnego. To pokłosie licznych dyskusji dotyczących pracy specjalnej komisji antymobbingowej w jednej ze stacji telewizyjnych.

W zeszłym tygodniu Państwowa Inspekcja Pracy zapowiedziała kontrolę w telewizji TVN, gdzie - według doniesień medialnych - mogło dochodzić do przypadków molestowania seksualnego, a także dyskryminacji i mobbingu.

? OPIS SYTUACJI: BPO sp. z o.o. należy do liderów sektora usług biznesowych. Spółka istnieje na polskim rynku od kilku lat i zatrudnia wielu pracowników. Jednak do tej pory nikt nie zajmował się zagadnieniami mobbingu czy dyskryminacji. Kadra zarządzająca przez wiele lat żyła w przeświadczeniu, że te zjawiska nie dotyczą ich spółki. I rzeczywiście – przez wiele lat tak było. W spółce nie zdarzały się przypadki tego typu niepożądanych zachowań, a większość pracowników nie ma nawet świadomości, czym tak naprawę jest mobbing i w jaki sposób go identyfikować.