mobbing

Pani Aziza pochodzi z Iranu, jest muzułmanką, ale w Polsce mieszka od 20 lat. Tu zdała maturę i skończyła studia medyczne. Od kilku lat pracuje w przychodni państwowej w małym miasteczku jako internistka. Teraz grozi jej zwolnienie, bo dotychczasowi pacjenci masowo przepisują się do innych lekarzy, uzasadniając to tym, że nie chcą się leczyć u „terrorystki”. Kierownik przychodni też coraz częściej robi aluzje na ten temat. – Co mogę zrobić – pyta zrozpaczona czytelniczka

Ośmieszała, wyzywała i zastraszała swoich podwładnych - sąd nie miał wątpliwości, że pracownica Urzędu Miejskiego w Białymstoku jest winna mobbingu. Za karę Anna W. przez pół roku będzie musiała pracować społecznie, musi też zapłacić w sumie 12 tys. zł nawiązki siedmiorgu pokrzywdzonym. Sąd odwoławczy tylko nieznacznie zmienił wcześniejszy wyrok w tej sprawie i jest on już prawomocny.

Mobbing, dyskryminacja i podsłuchiwanie rozmów pracowników - to tylko niektóre sposoby naruszania etyki pracy, jakich dopuszczają się pracodawcy w polskich firmach.

Za mobbing odpowiedzialny może być nie tylko pracodawca, ale także kolega z pracy. I chociaż główną odpowiedzialność za nękanie ponosi przełożony, to także od współpracownika można domagać się zadośćuczynienia za szykany.

Pani Iwona była jedną z pierwszych menedżerek w zagranicznej korporacji kosmetycznej w Polsce. Kierowała jednym z największych okręgów, który generował największą sprzedaż. Nagrodą za osiągnięte wyniki były wyjazdy zagraniczne – Grecja, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania. Korporacja jednak zmieniła się z czasem. – Firma nastawiła się na coraz większe zyski. W pracy przestali się liczyć ludzie, ale analizy, plany sprzedaży, a w konsekwencji – wyniki. Zaczęłam żyć pod presją – opowiada czytelniczka. Codziennie miała powiększać bazę klientów. Plan kwartalny, jaki jej wyznaczono, był nierealny. Każda próba dyskusji kończyła się upokorzeniem: nie chcesz, nie potrafisz, nie musisz tu przecież pracować. Na twoje miejsce czekają młodsi, lepsi... To był początek, potem pojawiły się mocne słowa, wyzwiska, wrzaski. Pani Iwona zaczęła się bać przełożonych, unikała bezpośredniego kontaktu z nimi, próbowała sprostać oczekiwaniom. Zadania, które jej zlecono, wcześniej były rozłożone na trzy osoby i w ubiegłym roku nie wykonała planu. Zaczęły się bóle głowy, bezsenność, ciągle towarzyszył jej niepokój. Psychiatra stwierdził depresję. Postanowiła złożyć pozew do sądu o mobbing. – Czy mam szanse na wygraną? Jakie dokumenty powinnam przedłożyć? – pyta zgnębiona czytelniczka.

Rozmowa z prof. Arkadiuszem Sobczykiem z Uniwersytetu Jagiellońskiego, radcą prawnym z Kancelarii Sobczyk i Współpracownicy

Tolerowanie mobbingu szkodzi pracownikom i wizerunkowi firm, w których się to dzieje. Tak uważa socjolog, Piotr Ostrowski z Uniwersytetu Warszawskiego. W ocenie doktora Ostrowskiego, żaden pracodawca - we własnym interesie - nie powinien lekceważyć sygnałów, o tym że dochodzi do mobbingu lub molestowania w firmie.

Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje czy mobbing nie powinien zostać wpisany do kodeksu karnego. To pokłosie licznych dyskusji dotyczących pracy specjalnej komisji antymobbingowej w jednej ze stacji telewizyjnych.

W zeszłym tygodniu Państwowa Inspekcja Pracy zapowiedziała kontrolę w telewizji TVN, gdzie - według doniesień medialnych - mogło dochodzić do przypadków molestowania seksualnego, a także dyskryminacji i mobbingu.

? OPIS SYTUACJI: BPO sp. z o.o. należy do liderów sektora usług biznesowych. Spółka istnieje na polskim rynku od kilku lat i zatrudnia wielu pracowników. Jednak do tej pory nikt nie zajmował się zagadnieniami mobbingu czy dyskryminacji. Kadra zarządzająca przez wiele lat żyła w przeświadczeniu, że te zjawiska nie dotyczą ich spółki. I rzeczywiście – przez wiele lat tak było. W spółce nie zdarzały się przypadki tego typu niepożądanych zachowań, a większość pracowników nie ma nawet świadomości, czym tak naprawę jest mobbing i w jaki sposób go identyfikować.

Za odrzuceniem projektu było 380 posłów, przeciwko było 32, a 31 wstrzymało się od głosu. Projekt miał wzmocnić ochronę praw pracowników. Choć posłowie zwracali uwagę na słuszność zaproponowanych w nim rozwiązań, zarzucali projektowi, że jest niespójny i niedopracowany. Większość klubów uznała, że nie należy podejmować nad nim dalszych prac. Argumentowano m.in., że tego typu zmian nie można wprowadzać bez uzgodnienia z parterami społecznymi.

Pani Grażyna od siedmiu lat pracuje jako nauczycielka w gimnazjum. Od dwóch lat jest ofiarą uporczywego nękania i mobbingu ze strony dyrektora szkoły. Lekarz powiedział, że przyczyną jej licznych dolegliwości jest nieustający stres. – Kłopoty zaczęły się w chwili, gdy pozwoliłam sobie zwrócić mojemu pracodawcy uwagę, że zmusza mnie do wykonywania obowiązków służbowych w sąsiedniej placówce oświatowej bez umowy o pracę i właściwego ubezpieczenia. Wątpliwość i pytanie, które sformułowałam na piśmie, wywołały agresję dyrektora wobec mnie – opowiada kobieta.

Spada liczba osób ścigających pracodawców za nękanie i dyskryminowanie. Te, które wygrają w sądach, nie mogą liczyć na milionowe rekompensaty.

Resort ma wypłacić wicekonsul zwolnionej z powodu ciąży 50 tys. zł zadośćuczynienia

Sprawdziliśmy, w których ministerstwach toczy się najwięcej spraw urzędników przeciw pracodawcy. Pod względem ilości liderem jest MSZ. Jeśli jednak uwzględnić liczbę urzędników i porównać ją do liczby wniesionych spraw, na czoło wysuwa się resort skarbu.

Pracodawca jest zobowiązany przeciwdziałać mobbingowi, a co za tym idzie – ponosi odpowiedzialność za wystąpienie tego zjawiska w zakładzie pracy. Czy może się od niej uchylić?

Ochrona przed nierównym traktowaniem będzie rozszerzona również ze względu na tożsamość płciową, czyli m.in. sposób społecznego prezentowania własnej płci (np. poprzez ubiór czy makijaż).

Ciężar dowodu w sprawach dotyczących dyskryminacji spoczywa na pracodawcy – to on ma obowiązek udowodnić w sądzie, że traktując danego pracownika w sposób mniej korzystny, kierował się obiektywnym kryterium. Co powinien zatem wykazać zatrudniony?