kodeks postępowania administracyjnego

Wojewoda lub samorządowe kolegium odwoławcze muszą stwierdzić jej nieważność. Mogą 
to jednak zrobić tylko w wyjątkowych, ściśle określonych przepisami sytuacjach. Postępowanie 
jest wszczynane na żądanie strony lub z urzędu.

Jednostki samorządu terytorialnego robią to bardzo chętnie i jeszcze się tym chwalą, tymczasem w większości przypadków nie mają do tego podstaw – uważa organ nadzoru. Ale czy jego radykalne podejście jest uzasadnione? Eksperci nie są aż tak kategoryczni

Pod koniec zeszłego roku wprowadzono drobną zmianę w instytucji ponaglenia uregulowanej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. I choć była ona wycinkiem ustawy z cyklu „upraszczamy procedury administracyjne”, to po kilku pierwszych miesiącach stosowania wydaje się, że żaden z podmiotów, który miał na tych uproszczeniach skorzystać, nie ocenia jej pozytywnie, a przepisy budzą wiele wątpliwości - pisze Mateusz Karciarz, prawnik w Kancelarii Radców Prawnych Zygmunt Jerzmanowski i Wspólnicy sp.k. w Poznaniu.

Rządowe Centrum Legislacyjne, resort finansów czy Komisja Nadzoru Finansowego to tylko niektóre organy, którym nie podoba się pomysł kończenia spraw bez wydawania decyzji

Wojewoda powinien zapewnić dostateczną obsadę kadrową oraz tak zorganizować pracę, by wydanie decyzji kończącej postępowania administracyjne nastąpiło w rozsądnym terminie – stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) we Wrocławiu w sprawie dotyczącej świadczenia rodzicielskiego, czyli kosiniakowego.

Organ zignorował wniosek organizacji społecznej o dopuszczenie jej do postępowania odwoławczego dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania zasadniczego, po czym wydał postanowienie o odmowie wszczęcia tego postępowania zasadniczego. A NSA odrzucił skargę NGO, twierdząc, że skoro postępowania zasadniczego nigdy nie wszczęto, to nie ma do czego wstępować

Jeżeli pismo stanie się oficjalnym sposobem kończenia postępowań administracyjnych, obywatele mogą zostać pozbawieni prawa do kontroli rozstrzygnięć - twierdzą prawnicy. I nie zostawiają suchej nitki na pomyśle resortu sprawiedliwości

Mimo obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady trwałości ostatecznych postanowień w pewnych przypadkach możliwa jest ich zmiana. Aby tego dokonać, nie wystarczy jednak sam wniosek. Trzeba wypełnić reguły kodeksowe

Zanim z terenu posesji wytnie się krzew czy drzewo, warto przeanalizować, czy nie należy tego zgłosić w odpowiednim urzędzie: w gminie, u konserwatora zabytków czy w regionalnej dyrekcji ochrony środowiska – w zależności od sytuacji i typu nieruchomości, na której drzewo się znajduje. Co do zasady na takie działanie trzeba mieć stosowne zezwolenie. Inaczej można się narazić na dotkliwe sankcje. Przypominamy najważniejsze zasady, jakimi trzeba się kierować, oraz podstawy wydania zezwolenia na usunięcie drzewa, które wynikają z art. 83 i nast. ustawy o ochronie przyrody (dalej: u.o.p.). Ustawa bardzo kazuistycznie wskazuje na przypadki, w których nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu (jako wyjątek od zasady uzyskania zezwolenia), tak samo zresztą jak na przypadki, w których usunięcie drzewa lub krzewu nie podlega opłacie. W procedurze o wydanie zezwolenia organ obowiązany jest kolejno ustalić: istnienie obowiązku uzyskania zezwolenia, wystąpienie okoliczności uzasadniających wydanie zezwolenia, istnienie obowiązku ustalenia opłaty i na samym końcu – wysokość tej opłaty.