historia polski

Politycy są nie tylko bezmyślni albo bezwzględni, wyczuwają również istotną zmianę: etos „Solidarności” (szerzej, opozycji wobec PRL) wietrzeje, przestaje być społecznym spoiwem. Takie wnioski nasuwają się po radomskiej „Potańcówce w klimacie PRL”.

„Zgoda. Jest w tym geście szczypta ojcobójstwa. Ale nie większego niż to, które dokonuje się w każdym wspólnym domu, w którym młodzi decydują się, ku zgrozie rodziców, odnowić kuchnię” – Wojciech Stanisławski, historyk i krytyk literacki, pisze o decyzji prezydenta Karola Nawrockiego, by przenieść Okrągły Stół z Pałacu Prezydenckiego do Muzeum Historii Polski.

Dzisiejsza sytuacja w Polsce przypomina trochę czasy sprzed panowania Jana III Sobieskiego, gdy kraj był podzielony na obozy malkontentów i regalistów. Retoryka tych stronnictw do złudzenia przypomina wojnę PiS–PO. Jakbyśmy czytali „Wyborczą” albo słuchali TVN-u i TVP, tylko przerobione na XVII-wieczne druki - mówi Jacek Komuda, pisarz i historyk.

Polski ustrój ewoluował tak, aby otworzyć państwo na wpływy europejskich mocarstw. A te kupiły sobie elity Rzeczpospolitej.

Prawo Kopernika-Greshama stało się jedną z fundamentalnych reguł ekonomii, a przy okazji barometrem określającym przez wieki kondycję Rzeczpospolitej.

Akcja pod Arsenałem – tak jak inne próby uwalniania więźniów podczas okupacji – miała dwa wymiary. Pierwszy był praktyczny – ratowano człowieka oraz chroniono organizację przed kolejnymi aresztowaniami. Drugi – kto wie, czy nie ważniejszy – był symboliczny.

Historią rządzi powtarzalność. Pokolenie Kolumbów, uczestników Powstania Warszawskiego, wyrosło na pamięci o bohaterach innego zrywu – powstania styczniowego.

40 lat temu, 22 lipca 1983 r., zniesiono w Polsce obowiązujący od 20 miesięcy stan wojenny. Jego formalne zakończenie nie oznaczało pełnego powrotu do względnych swobód sprzed jego wprowadzenia. Niektórzy historycy nawet nazywają kolejne lata istnienia PRL „stanem powojennym”.

Białoruska propaganda kontynuuje antypolską narrację sterowaną przez władze w Mińsku. Tym razem Mińsk eksploatuje wątek historyczny fałszując przy tym relacje Polski i Białorusi - poinformował w środę na Twitterze pełnomocnik rządu ds. bezpieczeństwa przestrzeni informacyjnej RP Stanisław Żaryn.

- Ziemię podczas reformy rolnej dostawało się często przez bufet i za łapówkę, przydatne okazywały się znajomości. Bywało, że udało się ją wychodzić czy wyprosić - uważa Anna Wylegała, socjolożka, adiunktka w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN.

- Nasz problem jako narodu polega na tym, że wciąż nie przepracowaliśmy fałszerstw i przemilczeń - mówi w wywiadzie dla DGP Łukasz Niesiołowski-Spanò, dziekan Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego, wcześniej dyrektor Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego.

U szczytu potęgi Jagiellonowie byli najbogatszą, najlepiej skoligaconą i władającą największą liczbą poddanych dynastią Europy.

600 lat dziejów społeczności żydowskiej w Warszawie ukazanych na tle historii miasta, z uwzględnieniem innych społeczności wyznaniowych przypomina publikacja „Warsze-Warszawa. Żydzi w historii miasta 1414-2014” Wydawnictwa Żydowskiego Instytutu Historycznego (ŻIH).

W Muzeum Archidiecezji Warszawskiej od 3 listopada do 8 grudnia br. będzie można zobaczyć wystawę pt. "Jej siła w Maryi. 100-lecie urodzin Marii Okońskiej". Poprzez plansze, zgromadzone pamiątki i dokumenty przybliża ona postać jednej z najbliższych współpracownic kard. Stefana Wyszyńskiego.

Przez pryzmat archiwów widać przede wszystkim, że w 1920 r., w momencie defensywy i pojawienia się bolszewików nad Wisłą, ta wojna stała się wojną całego polskiego narodu. Widać to zjednoczenie polityczne, zjednoczenie społeczeństwa w poczuciu totalnego zagrożenia. Opisują to listy, wspomnienia i relacje – mówi PAP Mariusz Olczak, zastępca dyrektora ds. informacji naukowej, udostępniania i archiwów społecznych Archiwum Akt Nowych.

100 lat temu, 22 lipca 1920 r., gen. Tadeusz Jordan Rozwadowski objął funkcję szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Do nominacji doszło w najbardziej dramatycznym momencie wojny polsko-bolszewickiej, kiedy wielu podważało możliwość prowadzenia dalszej obrony.

Celem planu sześcioletniego było stworzenie w Polsce gospodarki typu sowieckiego. Ten postulat nie został zrealizowany. Od 1956 r. było jasne, że łódź, którą próbowano zbudować, nie jest statkiem oceanicznym, lecz łataną łajbą – mówi PAP dr hab. Andrzej Zawistowski, historyk z SGH. 70 lat temu, 21 lipca 1950 r., Sejm uchwalił ustawę o planie sześcioletnim, nazywanym oficjalnie planem „budowy podstaw socjalizmu”.