ekonomia

- Nie tylko wzrost gospodarczy, ale i dochodowość biznesu musi być mierzona z uwzględnieniem kosztów społecznych i środowiskowych, jakie powoduje. A to niepopularna teza - uważa prof. dr hab. Elżbieta Mączyńska, prezes Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego

Tylko w pierwszych 15 latach naszego członkostwa polska gospodarka urosła o 81 proc. tymczasem Europa zachodnia, która tak nas rzekomo drenuje, wzrosła w tym czasie kilkukrotnie mniej

Z książkami jest jak z obrazami. Jedne umieją uchwycić detal, a inne są panoramami. Książka Alojzego Nowaka bez wątpienia należy do tej drugiej kategorii. Na takie publikacje także powinno być miejsce na półce z wartościową ekonomiczną literaturą.

Wielka Brytania zmaga się z największym od dekad niedoborem pracowników. To jeden z dotkliwszych efektów brexitu i pandemii.

Zaczyna się Forum Ekonomiczne – jeden z najważniejszych szczytów gospodarczych w tej części Europy

Niektórzy pewnie uznają ten tekst za oburzający. Inni za niepotrzebny, a jeszcze inni za szkodliwy. Tak dzieje się zawsze, gdy rzecz dotyczy migracji. Ale przecież te wszystkie (większe oraz mniejsze) wędrówki ludzi mają wymiar ekonomiczny. I to niemały. Trzeba więc je badać i analizować. Nawet jeśli wnioski nie są po naszej myśli.

Często liczymy na pomoc ze strony banku centralnego: ma wyciągać gospodarkę z recesji, chronić przed wpadnięciem w nią, łagodzić wahania ekonomiczne płynące spoza granic kraju. Te nadzieje związane są z przekonaniem, że polityka pieniężna wpływa na gospodarkę. Ale czy tak rzeczywiście jest?

Znaczenie radia, wynalazku z początku XX w., stało się dziś o wiele mniejsze, a to za sprawą pojawienia się nowych mediów. Do tego większość stacji postawiła na miłą dla ucha rozrywkę, zarzucając dziennikarstwo informacyjne. Jednak radio wciąż jest podziwiane za swoją moc oddziaływania, zwłaszcza w przeszłości. W jaki sposób ekonomiści analizują tę jego siłę i do czego była wykorzystywana?

Tak wynika z nowej projekcji przygotowanej przez analityków banku centralnego. Ekonomiści z sektora prywatnego są bardziej sceptyczni.

Pomyślmy, ile różnych rodzajów mleka sojowego, rzemieślniczego piwa czy kapsułek do zmywarek widzieliśmy w sklepach kilkanaście lat temu, a ile dzisiaj - pisze Piotr Żoch, ekonomista GRAPE. 

Sądzimy, że inflacja pozostanie relatywnie wysoka, a pod koniec roku może się ocierać o poziom 5 proc. – powiedział PAP Piotr Kalisz, główny ekonomista banku Citi Handlowy, komentując wtorkowe dane GUS.

Jeśli czytacie tę kolumnę regularnie, to wiecie dobrze, że w temacie zadłużenia publicznego dzieje się ostatnio sporo. Jest np. coraz bardziej oczywiste, że UE nie wróci w 2022 r. do limitów antyzadłużeniowych, które zawiesiła na czas pandemii. Bo gdyby chciała wrócić, to byłby prosty przepis na to, żeby wpędzić sporą część unijnych gospodarek w nielichy społeczny dramat.

Coraz więcej ekonomistów proponuje to, co powinno się wydarzyć już dawno temu, to znaczy złożenie do grobu fiskalnych i antyzadłużeniowych reguł Unii Europejskiej. Na wystawny pogrzeb nie zasłużyły. W ciągu ostatnich dwóch dekad narobiły wiele niepotrzebnego zła, omal nie przewracając całej integracji europejskiej.

Praca Guya Standinga o dochodzie podstawowym trafi na półkę „ekonomiczne ciekawostki”. I tam pokryje się dostojnym kurzem. No, chyba że sprawę ruszy jakoś tzw. populistyczna prawica.

Niemal każdy rząd chce wykorzystać pocovidową odbudowę do uporządkowania zaniedbywanych latami spraw, w tym wprowadzenia dużych strukturalnych zmian. Widać to nie tylko w polskim Nowym Ładzie, ale też w innych podobnych programach.

Deklaracje, że mamy wszystko pod kontrolą, politycznie zrozumiałe, z każdym dniem coraz bardziej irytują. Ale równie mocno drażnią wypowiedzi polityków, zarówno z obozu rządzącego, jak i opozycji, którzy twierdzą, że wiedzą, jak należało postąpić, wygłaszając swoje tezy przeważnie post factum.

Czasy amerykańskiej prohibicji przeniknęły do kultury popularnej. Ja stawiam na serial „Zakazane imperium” ze Steve,em Buscemim w roli potężnego bossa Atlantic City Enocha „Nucky’ego” Thompsona. Ale nie obrażę się, jeśli państwo wolą „Nietykalnych” albo „Dawno temu w Ameryce”. Tak czy inaczej z tych filmów wynosimy przekonanie, że zakaz sprzedaży alkoholu obowiązujący w USA w latach 1920–1933 był przejawem bezsensownej, nieprzemyślanej oraz fatalnej w skutkach polityki publicznej. Nieco inny obraz wyłania się z pracy ekonomistów Davida Jacksa (Uniwersytet Yale), Krishny Pendakura i Hitoshiego Shigeoki (obaj z kanadyjskiego Uniwersytetu Simona Frasera).

Czy autor pojęcia „kreatywna destrukcja” byłby zadowolony ze sposobu, w jaki zachodnie rządy walczą ze skutkami pandemii?