Zełenski wymienia kadry na długą wojnę i odwrót USA
Z ałożenie, że nowy głównodowodzący siłami ukraińskimi Ołeksandr Syrski istotnie zmieni styl i treść prowadzenia wojny, nie ma sensu. Do tej pory generał był dowódcą wojsk lądowych. Brał udział w najważniejszych bitwach po 2 4 l utego 202 2 r . Wcześniej walczył w wojnie z prorosyjskim separatyzmem na Donbasie. To on wymyślił i wprowadził w życie zasady obrony Kijowa zimą 202 2 r . Jego pomysłem było zniszczenie tam na rzece Irpień, zalanie miejscowości na północnych przedmieściach stolicy i powstrzymanie w ten sposób marszu rosyjskich kolumn. Syrski odpowiadał również za obronę Bachmutu, a następnie za rozpoczętą w czerwcu 202 3 r . kontrofensywę w kierunku Melitopola. Ocena odwołanego ze stanowiska gen. Wałerija Załużnego musi uwzględniać to, że w sprawach wojskowych jest ona możliwa tylko przez pryzmat Syrskiego. Perspektywa tej oceny musi jednak sięgać znacznie dalej niż do lutego 202 2 r .
Obaj oficerowie na poważnie przecięli się w 2015 r. w bitwie o Debalcewo. Zgrupowanie Bars (Leopard), które zbudował Syrski, osłaniało ewakuację ukraińskich formacji z kotła debalcewskiego. Jedną z tych, która wychodziła z miasta, była brygada zmechanizowana dowodzona przez Załużnego. Tamta operacja miała zapobiec powtórce z lata 2014 r., kiedy to duża liczba żołnierzy ukraińskich dostała się w okrążenie w miejscowości Iłowajśk. Rosjanie „pozwolili” wówczas na odwrót tych sił. W trakcie ewakuacji zmienili jednak zdanie i zdziesiątkowali je. Zarówno Iłowajśk, jak i Debalcewo przyniosły Ukrainie dwa haniebne porozumienia mińskie, które ograniczyły suwerenność państwa i posłużyły Władimirowi Putinowi jako narzędzie wpływu na Kijów. Niewykluczone, że właśnie te doświadczenia wymusiły na Syrskim, któremu po Debalcewie nadano ksywę Bars – przemyślenie metod walki z Rosjanami. W drugiej odsłonie wojny, od 2022 r. – kluczowe stały się mobilność i rozproszenie. Aby nie pozwolić na kocioł porównywalny do Iłowajśka czy Debalcewa i przymuszenie Ukrainy do ustępstw.
Ludzie, których Syrski zabiera na kluczowe stanowiska, to również „wojenna technostruktura”, a nie oficerowie wyciągani z kapelusza. Zaufanych Załużnego zastąpią zaufani Syrskiego. Szefa sztabu generalnego Serhija Szaptałę wymieniono na dotychczasowego dowódcę wojsk obrony terytorialnej gen. Anatolija Barhilewicza. Tego samego, który w pierwszych dniach wojny bronił strategicznego dla obrony Kijowa Hostomela. Wojskami lądowymi (w miejsce Syrskiego) będzie dowodził najpewniej zaufany człowiek obecnego ministra obrony Rustema Umierowa i jego pierwszy zastępca – gen. Ołeksandr Pawluk. To oficer, który brał udział w odbiciu z rąk separatystów w 2014 r. Słowiańska i Kramatorska.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.