Ile jest ponadpartyjnej zgody w sprawie Ukrainy

Ile dokładnie było tych rozmów z Rosjanami, nie do końca wiadomo. Ich treść nie jest podawana do wiadomości opinii publicznej. Możemy tylko się domyślać, że raporty z nich trafiły na biurka najważniejszych polityków w USA. To tak zwana dyplomacja drugiej prędkości, czyli wykorzystywanie do celów państwowych osób spoza administracji, dawnych urzędników, przedstawicieli think tanków. Amerykanie są w tym mistrzami, choć trudno mówić w takim przypadku o pełnej niezależności. Za Bidena w kontekście Rosji kanał ten jest wykorzystywany przez Waszyngton tym chętniej, że te oficjalne napotykają często problemy i przestoje. Biały Dom był na przykład poważnie zaniepokojony, że Siergiej Szojgu, jeszcze jako rosyjski minister obrony, od maja do października 2022 r. nie odbierał telefonu od szefa Pentagonu generała Lloyda Austina.

Kupchanowi, który nie ukrywa, że kibicuje Kamali Harris, i który mówi, że rozmawiać z Rosjanami należy z pozycji siły, w głównych postulatach blisko jest do planu generała Keitha Kellogga, czyli jednego z trzech, czterech najważniejszych doradców Trumpa na polu polityki zagranicznej. I jeden i drugi uważa, że Ukraina powinna na ten moment pożegnać się z próbami odbijania okupowanych terytoriów. Kijów – tu także nie ma sporu – powinien być dalej dozbrajany. Kellogg chce to jednak warunkować tym, czy nad Dnieprem jest wola do negocjacji. Jeśli tak, to Ukraina w nagrodę ma dostawać zza oceanu więcej broni. Jeśli Rosja będzie się sprzeciwiać rozmowom, to Ukraińcy także dostaną więcej sprzętu. Nie ma co udawać, że republikanie i demokraci myślą w sprawie Ukrainy tak samo. Nie jest tak. Ale tych punktów stycznych trochę jest, co Zełenskiemu zawęża pole do manewru. Chęć zakończenia wojny tu i teraz jest ogromna.