Holendrzy tacy jak Brytyjczycy

W następstwie tamtej wyborczej obietnicy dzisiaj już Brytyjczyków w UE nie ma, ale David Cameron ma swojego następcę. To premier Holandii Mark Rutte, który od piątku trzymał pozostałych liderów w szachu, nie chcąc się zgodzić na zbyt hojną w jego ocenie pomoc dla gospodarek dotkniętych pandemią. Dla Holendrów myśl o długu współdzielonym z resztą Europy jest po prostu przerażająca. A to właśnie zakłada plan naprawczy o wartości 750 mld euro. Te pieniądze mają zostać ściągnięte z rynków w formie pożyczek, które potem będzie spłacała cała UE. Rutte walczył więc w Brukseli o każde euro, by potem po powrocie do domu powiedzieć wyborcom, że obronił ich interesy. Ale przykład brytyjskiego premiera, który robił dokładnie to samo, pokazał, że to droga donikąd. Jego eurosceptyczną ofertę za każdym razem z łatwością przebijał Nigel Farage, na którym w odróżnieniu od urzędującego premiera nie spoczywała odpowiedzialność za unijne negocjacje. A ich efekt zawsze jest kompromisem i Wielka Brytania nigdy nie dostawała w pełni tego, czego chciała.

Rutte też ma powody do obaw, jeśli chodzi o eurosceptyków. W Niderlandach skrajnie prawicowa partia Forum na rzecz Demokracji w wyborach w marcu zeszłego roku pozbawiła koalicję rządową większości w Senacie. Tymczasem jej lider Thierry Baudet nazywa Unię rakiem i mówi o jej zniszczeniu. I chociaż według Eurobarometru po brexicie nastąpił skokowy przyrost zwolenników UE wśród Holendrów, to już w badaniu z jesieni zeszłego roku odsetek pozytywnie oceniających Unię wynoszący 43 proc. był o 7 pkt proc. mniejszy niż w poprzednim sondażu z wiosny 2019 r. W czasach COVID-19 według badań Holendrzy byli też jednym z trzech europejskich narodów najmniej chętnie opowiadających się za rozszerzaniem uprawnień Brukseli w czasach obecnego kryzysu; bardziej sceptyczni byli jedynie Czesi i Szwedzi.