Nikki Haley, czyli Trump na różowo

Przy mrozach sięgających nawet minus 25 st. C republikanie z Iowa zainaugurowali w poniedziałek amerykański sezon prawyborów. Gdy zamykaliśmy numer, nie były jeszcze znane wyniki, ale faworyt był jeden i był nim Donald Trump. Ostatnie sondaże dawały mu ok. 50 proc. głosów. Na drugim miejscu w badaniach była Nikki Haley z mniej więcej 20 proc. 51-latka dystansowała Rona DeSantisa, który w Iowa zainwestował mnóstwo energii i pieniędzy, odwiedzając nawet wszystkie 99 hrabstw. Jeśli taki rozkład głosów się potwierdzi i ostatecznie Haley osiągnie rezultat lepszy niż gubernator Florydy, to jej kampania nabierze wiatru w żagle. Stanie się właściwie ostatnim i jedynym rywalem Trumpa w rywalizacji o prezydencką nominację republikanów.

Kim jest Nikki Haley? Wprawna polityk, którą trudno zbić z pantałyku, urodziła się w 1971 r. w Bambergu w Karolinie Południowej jako Nimarata Nikki Randhawa. Jej rodzice, Sikhowie z Pendżabu, działający w branży tekstylnej, na co dzień nazywali ją po prostu „Nikki”, co oznaczało „mała”. Choć oficjalnie przeszła na chrześcijaństwo prawie 30 lat temu, to do dziś co najmniej raz w roku uczestniczy też w sikhijskich ceremoniach religijnych. Od 1996 r. żona weterana armii USA, po ukończeniu księgowości i finansów przez kilka lat próbowała swoich sił na rynku. Polityczną karierę rozpoczęła dopiero po 30. urodzinach, w 2004 r., ruszając z kampanią do Izby Reprezentantów Karoliny Południowej. Zakończonej sukcesem, bo jako pierwsza osoba o korzeniach z Indii zasiadała w tej izbie stanowego parlamentu nieprzerwanie od 2005 r. do 2011 r. Następnie przez siedem lat była gubernatorem Karoliny Południowej, co pozwoliło jej uzyskać szerszą rozpoznawalność w USA. Po latach dawni współpracownicy opisują ją jako zdeterminowaną, skuteczną, pewną siebie, profesjonalną, a przy tym pamiętliwą i gdy wymagają tego okoliczności, potrafiącą zagrać twardo łokciami. Wypada dobrze i w telewizyjnych debatach, i w luźniejszych spotkaniach z wyborcami w pubach.