Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Polityka zagraniczna

Unia obiera kurs na Morze Śródziemne

Kryzysy migracyjne na południu Unii udawało się łagodzić dzięki współpracy z państwami Bliskiego Wschodu
Kryzysy migracyjne na południu Unii udawało się łagodzić dzięki współpracy z państwami Bliskiego Wschodufot. Juan Medina/Reuters/Forum
26 listopada 2024
Ten tekst przeczytasz w 5 minut

W nowej kadencji Komisji Europejskiej zostało powołane stanowisko komisarza ds. śródziemnomorskich. Jego utworzenie jest wyrazem rosnącego zainteresowania Unii Europejskiej tym regionem. Nienależące do UE państwa basenu Morza Śródziemnego mają kluczowe znaczenie dla przeciwdziałania nielegalnej migracji do strefy Schengen. Grecki kryzys migracyjny z lat 2015–2016 został przezwyciężony głównie dzięki zawarciu umowy migracyjnej z Turcją. Kryzys we Włoszech z lat 2015–2017 zakończył się dzięki wejściu w życie porozumienia z Libią. Kryzys hiszpański z 2018 r. został opanowany dzięki współpracy z Marokiem.

Obecnie na lidera współpracy z UE wyrasta Albania, która na mocy porozumienia z Włochami będzie prowadzić ośrodki dla mężczyzn ubiegających się o azyl. W przeciwdziałaniu nielegalnej migracji wspierają UE też: Algieria, Egipt i Tunezja. Ale basen Morza Śródziemnego stał się obszarem konfliktów, które mogą jeszcze przynieść negatywne konsekwencje dla UE. Wojna w Strefie Gazy, rywalizacja Izraela z Libanem i jemeńskimi rebeliantami doprowadziły do blokady transportu przez Morze Czerwone, odciągają uwagę świata od wojny rosyjsko-ukraińskiej, a w skrajnym przypadku ich kontynuacja może doprowadzić do III wojny światowej. Konsekwencje arabskiej wiosny, w tym wojna w Syrii, przyczyniły się do wybuchu kryzysu migracyjnego w 2015 r. W wyniku wojny domowej w Libii UE na kilka lat straciła poważnego partnera w walce z nielegalną migracją oraz dostawcę ropy i gazu.

Południowe sąsiedztwo UE po rezygnacji z dostaw rosyjskiego gazu stało się jej głównym zapleczem energetycznym. Z Algierii do Hiszpanii biegnie gazociąg Medgaz. Wyłączony z użytku od 2022 r., ale potencjalnie możliwy do uruchomienia jest gazociąg Maghreb–Europa na trasie Algieria–Maroko–Hiszpania –Portugalia. Do Włoch biegną gazociągi Enrico Mattei z Algierii i GreenStream z Libii. Trwa budowa gazociągu MedRing z Algierii przez Tunezję, Libię, Egipt i Turcję do UE. W planach jest gazociąg wschodniośródziemnomorski z Egiptu i Izraela przez Cypr do Grecji. Budowa paneli słonecznych na Saharze ma zmniejszyć zużycie gazu na rynkach wewnętrznych, zwiększając podaż surowca na eksport. Dyskutuje się o eksporcie zielonego wodoru. Trwa też budowa światłowodu łączącego wszystkie kraje śródziemnomorskie.

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.