Lęk i odraza w Waszyngtonie

Teoretycznie prezydent USA powinien być dobrze poinformowany o sytuacji na świecie. W końcu każdego dnia otrzymuje wywiadowcze briefingi, spotyka się z tęgimi głowami z Rady Bezpieczeństwa Narodowego, doświadczonymi urzędnikami Departamentu Stanu, ze światłymi i z bywającymi dziennikarzami. Tyle teoria, bo waszyngtońska praktyka się zmieniła. Trump otoczył się wianuszkiem skrajnych lojalistów, ludzi, którzy tak go szanują, że aż się go boją i nie wykazują inicjatywy. Nowa administracja odrzuca „państwo”, instytucje. Wysyłane przez Elona Muska dwudziestokilkuletnie „minionki” (sami tak się określają) w imię „szczupłego państwa” wchodzą do poszczególnych resortów, wręcz terrorem uzyskują dostęp do danych i zwalniają wbrew wyrokom sądów. Coraz mniej więc Trump ma opcji, by słuchać jajogłowych, coraz więcej za to, by ludzi „spoza bańki”, często szemranych, czy to bezlitosnych lobbystów rekinów z waszyngtońskiej ulicy K czy suflujących rosyjską propagandę dziennikarzy nowych konserwatywnych mediów. Realizuje się tragiczny scenariusz groteskowego półabsolutyzmu drugiej kadencji wieszczony przez Johna Boltona, byłego doradcę Trumpa. Słuchaliśmy go, ale uważaliśmy, że przesadza.