Świat

Na odsunięciu Maduro od władzy zyskają amerykańskie koncerny naftowe. Po stronie przegranych znalazły się firmy chińskie. Wenezuela ma potencjał, żeby znacząco zwiększyć produkcję ropy, ale przekonanie zagranicznych przedsiębiorstw do zainwestowania w tym kraju może nie być łatwe.

Uprowadzenie Maduro przez USA to nie tylko sprawa regionalna. Z perspektywy Polski najważniejsze jest, jak wpłynie ono na pozycję i politykę Rosji.

„Przewidywalna przyszłość się skończyła” za sprawą sztucznej inteligencji – twierdzi prof. Andrzej Dragan, wyrastający na polskiego guru SI. Nie dajcie się nabrać. Po pierwsze, przewidywalna przyszłość nigdy nie istniała, więc nie mogła się skończyć. Po drugie, przyszłość nigdy nie była i nigdy nie będzie całkiem nieprzewidywalna.

Brexit, mimo że się dokonał, to jednak wciąż ulega zmianom, w miarę jak globalne siły popychają Wielką Brytanię i UE ku sobie. Z perspektywy czasu może się okazać, że referendum z 2016 r. nie przyniosło ostatecznego rozstrzygnięcia co do miejsca Wielkiej Brytanii w projekcie europejskim.

Reakcje europejskich stolic na uprowadzenie przez Amerykanów prezydenta Wenezueli Nicolása Maduro były iście groteskowe. W oświadczeniach władz UE oraz państw członkowskich najczęściej przewijały się dwa słowa na literę D: dyktator i deeskalacja. Apelowano o „pokojowe rozwiązanie kryzysu”, choć zarazem przypominano, że w opinii Zachodu Maduro jest uzurpatorem i powinien ustąpić na rzecz demokratycznej opozycji.

Ukraińskie władze straciły nadzieję na rozejm i szykują się do długiej wojny na wyczerpanie. Taki wniosek płynie z noworocznych przetasowań w strukturach siłowych. Zmiany kadrowe wymusiła dymisja szefa biura prezydenta Ukrainy, nieformalnie stanowiącego drugą osobę w państwie, wymuszona przez aferę korupcyjną.