Z rezerwy kryzysowej nie da się zakupić mundurów ochronnych dla ochotniczej straży pożarnej

Rezerwa celowa na zadania związane z zarządzaniem kryzysowym jest obligatoryjną rezerwą tworzoną na podstawie art. 26 ust. 4 ustawy o zarządzaniu kryzysowym (dalej: u.z.k.). Z tego przepisu wynika, że w budżecie jednostki samorządu terytorialnego tworzy się rezerwę celową na realizację zadań własnych z zakresu zarządzania kryzysowego w wysokości nie mniejszej niż 0,5 proc. wydatków budżetu JST, pomniejszonych o wydatki inwestycyjne, wydatki na wynagrodzenia i pochodne oraz wydatki na obsługę długu. W art. 26 ust. 1 wskazano, że finansowanie wykonywania zadań własnych z zakresu zarządzania kryzysowego na poziomie gminnym, powiatowym i wojewódzkim planuje się w ramach budżetów odpowiednio: gmin, powiatów i samorządów województw. Natomiast w ust. 2 dodano, że finansowanie wykonywania zadań z zakresu zarządzania kryzysowego na poziomie krajowym planuje się w ramach budżetu państwa w częściach, którymi dysponują wojewodowie, minister właściwy ds. wewnętrznych i inni ministrowie kierujący działami administracji rządowej oraz centralne organy administracji rządowej (art. 26 ust. 2 u.z.k.). Na finansowanie omawianych zadań zleconych z zakresu administracji rządowej JST otrzymują z budżetu państwa dotacje celowe w wysokości zapewniającej realizację tych zadań (ust. 3).

Na co można wydać

Na kanwie przytoczonych wyżej regulacji prawnych w orzecznictwie nadzorczym regionalnych izb obrachunkowych akcentuje się, że z uwagi na nieprzewidywalność zdarzeń z zakresu zarządzania kryzysowego i możliwość wystąpienia takich zdarzeń czy sytuacji nadzwyczajnych w okresie całego roku budżetowego omawiana rezerwa powinna być rozdysponowywana i wydatkowana przez JST wyłącznie na zadania z zakresu zarządzania kryzysowego i utrzymywana w planie wydatków budżetu do końca roku budżetowego w celu umożliwienia natychmiastowej reakcji w sytuacji wystąpienia sytuacji zdefiniowanych w art. 2 u.z.k. (por. uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Zielonej Górze z 10 lutego 2016 r., nr 58/2016). Gwoli ścisłości należy dodać, że ze wspomnianego art. 2 u.z.k. wynika, iż zarządzanie kryzysowe to działalność organów administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych, usuwaniu ich skutków oraz odtwarzaniu zasobów i infrastruktury krytycznej.