Poradnia samorządowa

• Jak szczegółowo rada gminy musi określać wydatki na opiekę nad bezdomnymi zwierzętami
• Dlaczego burmistrz nie może wskazać kręgu mieszkańców uprawnionych do konsultacji
• Do ilu związków zawodowych gmina musi przesłać projekty uchwały regulującej czas pracy nauczycieli
• Czy radni mogą ustalić wysokość wymaganego udziału w kosztach budowy lokali społecznej inicjatywy mieszkaniowej

Wskazanie jedynie samej kwoty na realizację programu opieki nad bezdomnymi zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy nie wypełnia delegacji zawartej w art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt (dalej: u.o.z.). Zgodnie ze stanowiskiem ukształtowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych art. 11a ust. 5 u.o.z. bezwzględnie wymaga, by rada gminy szczegółowo i wyczerpująco określiła wysokość środków finansowych przeznaczonych na realizację programu oraz sposób wydatkowania tych środków poprzez wymienienie konkretnych zadań wykonywanych w ramach programu oraz wskazanie środków na realizację poszczególnych zadań (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2020 r., sygn. akt II OSK 1087/20). NSA w wyroku z 29 lipca 2020 r. (sygn. akt II OSK 997/20) podał, że określenie „sposób wydatkowania środków finansowych”, którego użył ustawodawca, oznacza „przedstawienie w programie, jako obligatoryjnego elementu, sposobu roz dysponowania puli środków finansowych przeznaczonych na poszczególne cele i założenia przyjęte w programie”. Czym innym jest wskazanie sposobów realizacji celów programu, a czym innym konkretne i jednoznaczne ustalenie w ramach przewidzianych środków sposobów ich wydatkowania, które z oczywistych względów powinny być zgodne z celami i przyjętymi założeniami programu. Przez określenie sposobów wydatkowania należy rozumieć wskazanie konkretnych form ich wykorzystania, ukierunkowanych na osiągnięcie celów programu (por. także wyrok NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 1001/17, oraz m.in. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 1280/18; WSA w Krakowie z 30 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 104/21; WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 69/21; WSA w Warszawie z 31 stycznia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2572/19; WSA w Poznaniu z 7 grudnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 712/22; WSA w Białymstoku z 29 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 700/22).