Przepisy ustawy kominowej wymagają zmian
Wątpliwości interpretacyjne dotyczące przepisów w zakresie świadczeń dodatkowych kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej zdaniem Związku Powiatów Polskich mogą narazić jednostki samorządu terytorialnego na odpowiedzialność z tytułu naruszenia przepisów o dyscyplinie finansów publicznych oraz na odpowiedzialność przed sądami pracy.
starosta opatowski, prezes Związku Powiatów Polskich
@RY1@i02/2010/160/i02.2010.160.092.002a.001.jpg@RY2@
Fot. Archiwum
Kazimierz Kotowski, starosta opatowski, prezes Związku Powiatów Polskich
Związek Powiatów Polskich postuluje zmianę przepisów ustawy z 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi w zakresie obejmującym poszerzenia katalogu osób, którym mogą być przyznane świadczenia dodatkowe, o kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Dotyczy to
w szczególności przyznania prawa do nagrody jubileuszowej. W ocenie Związku Powiatów Polskich nie istnieją żadne racjonalne argumenty uzasadniające wyłączenie kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (SP ZOZ) z powyższego katalogu, jeżeli równocześnie prawo do świadczeń dodatkowych przyznaje się kierownikom przedsiębiorstw państwowych czy spółek z udziałem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Jeżeli publiczny zakład opieki zdrowotnej prowadzony jest przez jednostkę samorządu terytorialnego w formie jednostki budżetowej, to kierownikowi takiego zakładu przysługuje nagroda jubileuszowa na podstawie ustawy o pracownikach samorządowych. Ustawodawca przyznaje również prawo do nagrody jubileuszowej innym niż kierownik SP ZOZ pracownikom zatrudnionym w tym zakładzie (przepisy ustawy o zakładach opieki zdrowotnej). Należy zaznaczyć, że kierownik SP ZOZ poza wykonywaniem obowiązków typowo zarządczych, jeżeli wykonuje zawód medyczny, może udzielać świadczeń zdrowotnych w tym zakładzie, o ile przewiduje to zawarta z nim umowa.
W sprawie zasad wynagradzania kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej wypowiedział się również Sąd Najwyższy - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych. W uzasadnieniu wyroku z 16 sierpnia 2005 r. w sprawie o sygn. akt I PK 16/20005 sąd wskazał m.in., że określanie wynagrodzenia dyrektora samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej należy niewątpliwie do systemu przyjętego w ustawie o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Z tego względu przysługuje im wyłącznie wynagrodzenie przewidziane w tej ustawie, tj. obligatoryjnie - wynagrodzenie miesięczne (art. 5 ust. 1) i fakultatywnie - nagroda roczna (art. 5 ust. 3) oraz odprawa w razie odwołania ze stanowiska (art. 12). Uzasadniona jest teza, że ustawa o wynagradzaniu osób kierujących tworzy kompleksowy i co do zasady zamknięty system wynagradzania osób kierujących wskazanymi w niej jednostkami organizacyjnymi. Wyjątki od tej zasady muszą mieć dostatecznie jasne oparcie w przepisach ustawowych (np. wyrok Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2003 r. I PK 113/2003 OSNP 2004/21 poz. 364). W ocenie Sądu Najwyższego oparcia takiego nie dają przepisy ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, które wynagrodzenia dyrektora samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej nie regulują. Odmienne stanowisko od zaprezentowanego przez Sąd Najwyższy przedstawiło Ministerstwo Zdrowia w piśmie skierowanym do powiatu jasielskiego, wskazując, że przepisy ustawy o zakładach opieki zdrowotnej mogą być stosowane obok przepisów ustawy kominowej. Zdaniem Związku Powiatów Polskich sprzeczne interpretacje prawa mogą narazić jednostki samorządu terytorialnego z jednej strony na odpowiedzialność z tytułu naruszenia przepisów o dyscyplinie finansów publicznych, z drugiej na odpowiedzialność przed sądami pracy. W tym celu należy jednoznacznie uregulować omawiany problem.
łs
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu