Gmina musi określić sposób zagospodarowania na swoim terenie

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy jest zadaniem i obowiązkiem jej władz. Przyznane gminie uprawnienie do samodzielnego decydowania o tym, w jaki sposób będzie rozwijać się infrastruktura, budownictwo i rekreacja na jej obszarach, nie ma jednak charakteru arbitralnego. Ramy działań w tym zakresie wyznacza ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: ustawa). Określa ona szczegółowo tryb prowadzenia prac najpierw nad studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a następnie nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Polityka przestrzenna

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy jest podstawowym aktem planowania przestrzennego gminy, który wiąże wójta (burmistrza, prezydenta miasta) przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Studium uwarunkowań określa ogólnie planowany sposób zagospodarowania całego terenu jednostki samorządu. Określa zasady polityki przestrzennej poszczególnych miast, wsi i jednostek osadniczych. Dokument ten zawiera również informacje o położeniu obszarów przeznaczonych pod zabudowę, przebiegu głównych szlaków komunikacyjnych czy terenów chronionych.

Studium uwarunkowań sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy, tj. dla całego obszaru zarządzanego przez samorząd danej gminy.

Charakter prawny

Studium uwarunkowań jest przyjmowane przez radę gminy w drodze uchwały. Nie posiada ono jednak rangi aktu prawa miejscowego. Jest dokumentem wewnętrznym zobowiązującym organy gminy do podejmowania działań zgodnie z wyznaczonymi w nim kierunkami. Właściciele gruntów powinni mieć na uwadze fakt, że rozwiązania przyjęte w studium uwarunkowań nie wpływają bezpośrednio na ich sytuację prawną, nie kształtują ich praw, a w konsekwencji nie rozstrzygają o dopuszczalnym sposobie zagospodarowania terenu. Nie oznacza to jednak, że przyjęty przez radę gminy dokument pozostaje dla nich bez znaczenia.

Każdy miejscowy plan musi być zgodny z ustaleniami studium uwarunkowań pod rygorem nieważności. Oznacza to, że jeżeli gmina określi w studium uwarunkowań, że dany teren jest przeznaczony pod zabudowę jednorodzinną, a następnie bez zmiany studium określi w miejscowym planie, że teren ten zostanie wykorzystany na cele rekreacyjne, to mieszkańcy mogą skutecznie zaskarżyć taki miejscowy plan zagospodarowania i wystąpić o jego unieważnienie. Bez zmiany studium uwarunkowań gmina nie może bowiem swobodnie zmieniać przeznaczenia danych terenów.

Jak podkreślił WSA w Poznaniu, studium uwarunkowań z natury swej służy opracowaniu nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Realizacja tego celu następuje poprzez wyeliminowanie z obrotu prawnego planu dotychczasowego. Dlatego zapisy studium odnoszące się do kierunków planu miejscowego muszą być rozumiane jako dotyczące planu obowiązującego w chwili opracowywania czy uchwalania studium. W przeciwnym razie oznaczałyby oddanie pełnej swobody podmiotom przygotowującym nowy plan, względnie brak jakichkolwiek zapisów co do kierunków zagospodarowania (wyrok z 4 września 2007 r., II SA/Po 297/2007; LexPolonica nr 2118319).

Opracowanie projektu

Przygotowanie studium uwarunkowań odbywa się na wielu etapach. Najpierw rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium. Ma ona charakter uchwały intencyjnej. Następnie wójt (burmistrz, prezydent miasta) opracowuje projekt studium. Przy formułowaniu polityki przestrzennej wójt powinien brać pod uwagę wszystkie rodzaje działalności rozwijane na obszarze gminy, zarówno obecne, jak i planowane, które mogą mieć wpływ na zagospodarowanie tego obszaru. Chodzi tu o różnego rodzaju formy zagospodarowania i zabudowy czy wyposażenie terenu w infrastrukturę techniczną.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 8 ustawy w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu i stanu prawnego gruntów. Nie znaczy to jednak, że nie można dokonać zmiany przeznaczenia danego terenu (por. wyrok WSA w Poznaniu z 15 października 2008 r., II SA/Po 443/2008; LexPolonica nr 2285686). Przykładowo organ gminy ma prawo zmienić dotychczasowe przeznaczenie terenu o funkcji rolniczej na funkcje sportowo-rekreacyjne, z możliwością budowy otwartych, niekubatorowych obiektów sportowych w zieleni.

Zmiana kierunku zagospodarowania przestrzennego poszczególnych gruntów najczęściej jest korzystna dla właścicieli i nie spotyka się z ich sprzeciwem. Zdarza się jednak, że dotychczasowy sposób korzystania z terenu zostanie zmieniony na mniej atrakcyjny z punktu widzenia właściciela. Trzeba jednak pamiętać, że konstytucja dopuszcza możliwość ograniczenia prawa własności. Ograniczanie to musi być ujęte w ustawie i nie może naruszać istoty prawa własności. Uchwała w sprawie uchwalenia studium należy do ustawowo przyznanego władztwa planistycznego i jako taka, gdy jest zgodna z prawem, może kształtować zakres prawa własności. Dlatego przykładowo przeznaczenie działki rolnej na tereny leśne może być zgodne z prawem. Nie pozbawia ono obywatela władztwa nad nieruchomością, a jedynie ogranicza możliwość jego wykonywania.

Niezbędne elementy

Studium jest dokumentem składającym się z części tekstowej i graficznej. Treść, jaką powinien zawierać projekt studium, dokładnie określa rozporządzenie ministra infrastruktury z 28 kwietnia 2004 r. Zgodnie z nim projekt studium powinien zawierać:

● część określającą uwarunkowania, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy (m.in. dotychczasowe przeznaczenie terenu, stan środowiska, potrzeby i możliwości rozwoju gminy) przedstawioną w formie tekstowej i graficznej,

● część tekstową zawierającą ustalenia określające kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy (m.in. kierunki zmian w strukturze przestrzennej, obszary, dla których będą rozmieszone inwestycje celu publicznego o znaczeniu lokalnym),

● rysunek przedstawiający w formie graficznej ustalenia określające kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy, a także granice obszarów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy,

● uzasadnienie zawierające objaśnienia przyjętych rozwiązań oraz syntezę ustaleń projektu studium.

Projekt rysunku studium uwarunkowań sporządza się na kopii mapy topograficznej pochodzącej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub na kopii wojskowej mapy topograficznej w skali od 1:5 000 do 1:25 000.

Wnioski mieszkańców

Po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań wójt ma obowiązek ogłoszenia w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, informacji o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium. Określa on jednocześnie formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących studium. Termin ten nie może być krótszy niż 21 dni od ogłoszenia. Należy go liczyć od dnia, w którym stosowna informacja została rozpowszechniona w każdej z przewidzianej prawem i zwyczajem form.

Jak podkreślił NSA, prawo składania wniosków do studium nie jest oparte na interesie prawnym wnoszących, ani też przez ten fakt nie uzyskują oni przymiotu strony w tym postępowaniu. Wynika to jednoznacznie z art. 7 ustawy. Przewiduje on m.in., że rozstrzygnięcia wójta o nieuwzględnieniu wniosków studium uwarunkowań (czy uwag dotyczących projektu tego studium na dalszym etapie procedury planistycznej) nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Fakt, że na terenie objętym studium przysługuje komuś prawo własności nieruchomości, nie oznacza jeszcze, że jest to interes prawny, który jest chroniony określonymi środkami prawnymi, przysługującymi właścicielowi w procedurze planistycznej (wyrok NSA z 4 września 2009 r., II OSK 1359/2008; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Opiniowanie dokumentu

Po rozpowszechnieniu informacji o uchwale wójt zawiadamia o tym fakcie na piśmie instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu studium. Następnie przystępuje do sporządzenia projektu studium, rozpatrując wnioski zainteresowanych i uwzględniając ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa. W przypadku braku takiego planu lub niewprowadzenia do planu zagospodarowania przestrzennego województwa zadań rządowych, uwzględnia ustalenia programów rządowych służących realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym.

Po sporządzeniu projektu studium wójt musi uzyskać opinię od gminnej lub innej właściwej komisji urbanistyczno-architektonicznej. Jest ona organem doradczym. Wójt występuje najpierw o uzgodnienie projektu studium z zarządem województwa w zakresie zgodności projektu z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa i z wojewodą w zakresie zgodności projektu z ustaleniami programów krajowych. Występuje również o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie studium do wielu organów, instytucji i podmiotów wymienionych w art. 11 pkt 6 lit. a-m ustawy. Te organy i instytucje to przede wszystkim:

● starosta powiatowy,

● sąsiednie gminy,

● wojewódzki konserwator zabytków,

● regionalny dyrektor ochrony środowiska,

● państwowy wojewódzki inspektor sanitarny,

● dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Rozpoznawanie uwag

Kolejnym zadaniem wójta jest wprowadzenie zmian wynikających z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień. Po ich uwzględnieniu wójt ogłasza informację o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu na okres co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt do publicznego wglądu oraz publikuje na stronach internetowych urzędu gminy na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie studium rozwiązaniami. Ogłoszenie musi nastąpić w taki sam sposób, co ogłoszenie uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań. Dodatkowo musi znaleźć się w nim termin, w którym osoby prawne i fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu studium. Nie może być on krótszy niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia studium. Po podsumowaniu prac i uwzględnieniu wybranych zastrzeżeń wójt przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych uwag.

Uchwalanie studium musi w każdym przypadku następować z uwzględnieniem procedury przewidzianej w ustawie. Niedopełnienie choćby jednej czynności może skutkować nieważnością uchwały.

Tryb uchwalania

Zgodnie z art. 12 ustawy studium uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez wójta. Tekst i rysunek studium oraz rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowią załączniki do uchwały o uchwaleniu studium.

NSA w wyroku z 20 kwietnia 2010 r. (II OSK 337/2010; LexPolonica nr 2381813) orzekł, że ustawodawca przewidział bezwzględnie wiążący organy gminy dwustopniowy tryb rozstrzygania w przedmiocie uwag wniesionych do projektu studium uwarunkowań. Najpierw przez organ sporządzający projekt studium (organ wykonawczy gminy), a następnie - w zakresie uwag nieuwzględnionych - przez organ stanowiący gminy. W orzecznictwie wskazuje się, że "możliwość wniesienia uwag służy temu, aby ten, którego interes prawny lub uprawnienia zostaną naruszone przez ustalenia uchwalonego w przyszłości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mógł jeszcze w trakcie projektowania planu przedstawić do rozważenia swoje racje. Racje te powinny zostać wzięte pod rozwagę. Przede wszystkim zaś rada gminy powinna rozważyć naruszenie interesu prawnego lub prawa osoby wnoszącej uwagi. Czyniąc to powinna skonfrontować interes indywidualny z interesem przemawiającym za ustaleniami przyjętymi w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i uwzględnić okoliczności, które w myśl art. 1 ust. 1 ustawy w zagospodarowaniu przestrzennym się uwzględnia.

Powyższe uwagi, chociaż dotyczą planu zagospodarowania przestrzennego, zachowują aktualność także w stosunku do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag co do projektu studium musi mieć charakter merytoryczny, a więc rada musi ocenić zasadność wniesionej uwagi, czego efektem będzie jej uwzględnienie lub odrzucenie (nieuwzględnienie). Rozstrzygając co do sposobu rozpatrzenia uwag rada musi zdecydować, czy uwagi uwzględnia, czy nie.

Nadzór wojewody

Po uchwaleniu studium przez radę gminy wójt przedstawia wojewodzie uchwałę o uchwaleniu studium wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi. Jeżeli rada gminy nie uchwaliła studium, nie przystąpiła do jego zmiany albo gdy uchwalając studium nie określiła w nim obszarów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim ujętych w planie zagospodarowania przestrzennego województwa lub w programach rządowych, wojewoda musi wezwać radę gminy do uchwalenia studium lub jego zmiany w wyznaczonym terminie. Robi to po podjęciu czynności zmierzających do uzgodnienia terminu realizacji tych inwestycji i warunków wprowadzenia ich do studium. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu wojewoda sporządza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo jego zmianę dla obszaru, którego dotyczy zaniechanie gminy, w zakresie koniecznym dla możliwości realizacji inwestycji celu publicznego oraz wydaje w tej sprawie zarządzenie zastępcze. Przyjęty w tym trybie plan wywołuje skutki prawne, takie jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W takim przypadku koszty sporządzenia planu ponosi w całości gmina, której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.

Koszty sporządzenia studium obciążają budżet gminy. Koszty sporządzenia lub zmiany studium wynikające z rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym obciążają odpowiednio budżet państwa, budżet województwa albo budżet powiatu.

Badanie aktualności

W celu oceny aktualności studium i planów miejscowych wójt burmistrz albo prezydent miasta ma obowiązek dokonywania analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy, oceniania postępów w opracowywaniu planów miejscowych i opracowywania wieloletnich programów ich sporządzania w nawiązaniu do ustaleń studium. Musi on przy tym uwzględniać decyzje zamieszczone w rejestrach urzędowych oraz wnioski mieszkańców w sprawie sporządzenia lub zmiany planu miejscowego.

Wójt ma obowiązek przekazywania radzie gminy wyników powyższych analiz, po uzyskaniu opinii współpracującej z nim komisji urbanistyczno-architektonicznej. Musi robić to co najmniej raz w czasie kadencji rady. Rada gminy podejmuje następnie uchwałę w sprawie aktualności studium i planów miejscowych. W przypadku uznania ich za nieaktualne, w całości lub w części, podejmuje działania w kierunku ich zmiany. W razie konieczności zmiany studium powinno się to odbywać według takiej samej procedury, w jakiej jest ono uchwalane.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy naruszenie zasad sporządzania studium, istotne naruszenie trybu sporządzania go, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części. Jeżeli rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody, stwierdzające nieważność uchwały w sprawie studium, stanie się prawomocne z powodu niezłożenia przez gminę, w przewidzianym terminie, skargi do sądu administracyjnego lub jeżeli skarga zostanie przez sąd odrzucona albo oddalona, gmina musi ponowić czynności planistyczne w zakresie niezbędnym do doprowadzenia do zgodności projektu studium z przepisami prawnymi.

Opłata skarbowa

Każdy ma prawo wglądu do studium lub planu miejscowego oraz otrzymania z nich wypisów i wyrysów. Wydanie wypisu lub wyrysu ze studium jest czynnością urzędową w rozumieniu ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. nr 225, poz. 1635 z późn. zm.). Opłata ta wynosi:

1.) za wydanie wypisu - do 5 stron - 30 zł, powyżej 5 stron - 50 zł,

2) za wydanie wyrysu - za każdą wchodzącą w skład wyrysu pełną lub rozpoczętą część odpowiadającą stronie formatu A4 - 20 zł (nie więcej niż - 200 zł).

Maksymalny koszt wypisu i wyrysu wynosi zatem 250 zł.

Wgląd do studium uwarunkowań lub planu powinien nastąpić niezwłocznie na żądanie mieszkańca. Odpowiedni wniosek o wypis lub wyrys należy składać do wójta.

Przykład 1

Wstrzymanie inwestycji

Gmina L. uchwaliła nowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego na swoim terenie. Po zapoznaniu się z jego treścią Bogdan J. był mile zaskoczony. Okazało się, że ponad hektar należącego do niego gruntu zaklasyfikowanego jako użytki zielone został ujęty w studium uwarunkowań jako teren przeznaczony pod zabudowę jednorodzinną. Rolnik postanowił niezwłocznie przystąpić do planowania budowy domu. W urzędzie gminy dowiedział się jednak, że musi wstrzymać się z inwestycją dopóki zgodnie z wytycznymi zawartymi w studium nie zostanie zmieniony obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego.

PRZYKŁAD 2

Błędy w procedurze

Gmina D. uchwaliła zmianę studium uwarunkowań z pominięciem przedłożenia projektu studium wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu i bez opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Uchwała trafiła do wojewody, który rozstrzygnięciem nadzorczym orzekł o jej nieważności. Stwierdził, że wyłożenie projektu studium oraz dopełnienie wymogu zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska stanowiło czynności będące obowiązkowymi etapami procedury sporządzenia studium. Obowiązek spełnienia powyższych wymagań spoczywał zaś na właściwych organach administracji publicznej. Gmina złożyła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ten jednak oddalił skargę, przyznając rację wojewodzie.

Obowiązkowa treść

● kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów,

● kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w tym tereny wyłączone spod zabudowy,

● obszary oraz zasady ochrony środowiska i jego zasobów, ochrony przyrody, krajobrazu kulturowego i uzdrowisk,

● obszary i zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej,

● kierunki rozwoju systemów komunikacji i infrastruktury technicznej,

● obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o znaczeniu lokalnym i ponadlokalnym,

● obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszary wymagające przeprowadzenia scaleń i podziału nieruchomości, a także obszary rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 mkw. oraz obszary przestrzeni publicznej,

● obszary, dla których gmina zamierza sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w tym obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne,

● kierunki i zasady kształtowania rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej,

● obszary szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszary osuwania się mas ziemnych,

● obiekty lub obszary, dla których wyznacza się w złożu kopaliny filar ochronny,

● obszary pomników zagłady i ich stref ochronnych oraz obowiązujące na nich ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej,

● obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji lub rekultywacji,

● granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych,

● inne obszary problemowe, w zależności od uwarunkowań i potrzeb zagospodarowania występujących w gminie.

Wzór

Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), art. 12 ust. 1 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.) oraz uchwały Nr XIV/74/07 Rady Gminy Ł. z dnia 7 grudnia 2007 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Ł., Rada Gminy Ł. uchwala, co następuje:

§ 1

Uchwala się zmianę "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Łuków", uchwalonego uchwałą Nr V/49/99 Rada Gminy Ł. z dnia 30 kwietnia 1999 r., zwanego dalej "Studium".

§ 2

Zmianę studium stanowią:

1. Ujednolicony tekst ustaleń Studium, stanowiący Załącznik Nr 1 do niniejszej uchwały, zawierający:

1) Część I. Uwarunkowania rozwoju i zagospodarowania przestrzennego gminy Ł.

2) Część II. Kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy Ł.

3) Część III. Synteza ustaleń i uzasadnienie rozwiązań przyjętych w studium.

2. Ujednolicone rysunki Studium w skali 1:25 000:

1) Kierunki rozwoju struktury funkcjonowania-przestrzenne, stanowiący Załącznika Nr 2a do niniejszej uchwały,

2) Kierunki rozwoju infrastruktury technicznej i komunikacyjnej, stanowiący Załącznik Nr 2b do niniejszej uchwały,

3) Uwarunkowania rozwoju, stanowiący Załącznik Nr 2c do niniejszej uchwały

3. Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag, stanowiące Załącznik nr 3 do niniejszej uchwały.

§ 3

Traci moc Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Ł., przyjęte Uchwałą Nr V/49/99 Rady Gminy Ł. z dnia 30 kwietnia 199 r.

§ 4

Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Ł.

§ 5

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Przewodniczący Rady Gminy Ł.

............................................................

Adam Makosz

adam.makosz@infor.pl

Podstawa prawna

Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Rozporządzenie ministra infrastruktury z 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. nr 118, poz. 1233).