Trwają prace nad budżetami. Zaczyna się płacz nad subwencją

Budżet państwa nie jest z gumy. Ale gdyby dało się go rozciągnąć i na subwencję oświatową rząd przeznaczyłby dwa razy tyle środków co obecnie, samorządy wydałyby je co do grosza. Starczyłoby na podwyżki dla nauczycieli, na etaty dla pedagogów czy psychologów i na pokrycie kosztów wprowadzanej drugi rok reformy. Ale dopóki tak nie jest, dopóty gminy muszą zadbać, by dochody i wydatki na oświatę się spinały. A dziś jednym z najważniejszych problemów są podwyżki dla nauczycieli. Według samorządów nawet zwiększenie subwencji w 2019 r. nie zrekompensuje im tych wydatków. A nawet dodatkowo skomplikuje sprawę, bo inni pracownicy oświaty też powinni zarabiać więcej. Ponadto dziś subwencja jest naliczana na ucznia, a nie na klasy prowadzone w szkole. Dlatego opłaca się mieć mniej klas, ale jak najwięcej uczniów w każdej z nich. Niektóre gminy chciałyby więc likwidować małe szkoły i dowozić uczniów do tych, w których dzieci jest więcej. W ten sposób oszczędziłyby na kosztach pracy nauczycieli. Na to nie pozwalają jednak kuratoria. Hamują też pomysły, by z przepełnionych podstawówek przenosić starszych uczniów do budynku dawnego gimnazjum, nawet gdy są tam lepsze warunki do nauki.