W jaki sposób samorządy wypłacają dodatki mieszkaniowe

naczelnik Wydziału Lokali Mieszkalnych Biura Polityki Lokalowej z Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy

Środki na wypłatę tych dodatków pochodzą z budżetu gminy. W 2009 roku wypłacono kwotę 28 621 343 zł i wydano 26 075 decyzji administracyjnych. Średni dodatek mieszkaniowy wypłacony w Warszawie w roku 2009 wynosił 183 zł miesięcznie na lokal. Najwyższe średnie dodatki wypłacono w dzielnicy Ursynów - 212 zł, Bielany - 200 zł, Śródmieście - 193, z kolei najniższe dodatki wypłacono w dzielnicy Rembertów - 136 zł, Wilanów - 140 zł i Wesoła - 153 zł.

Począwszy od roku 2005 obserwuje się stały spadek liczby wydanych decyzji administracyjnych o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, początkowo korzystało z niego około 20 tys. gospodarstw domowych rocznie, aktualnie liczba ta spadła do około 14 tys. Począwszy od 2003 roku, liczby te przedstawiają się następująco:

● w 2003 roku - miasto na wypłatę dodatków mieszkaniowych wydało kwotę 41 029 982 zł,

● w 2004 roku wypłacono 41 982 388 zł i wydano 45 251 decyzji przyznających dodatek mieszkaniowy,

● w 2005 roku wypłacono 39 144 230 zł i wydano 43 766 decyzji,

● w 2006 roku wypłacono kwotę 36 015 913 zł i wydano 38 349 decyzji administracyjnych przyznających dodatek mieszkaniowy,

● w 2007 roku wypłacono kwotę 32 525 921 zł i wydano 32 743 decyzji administracyjnych,

● w 2008 roku wypłacono kwotę 26 056 461 i wydano 26 781 decyzji administracyjnych.

Spadkową tendencję wypłaty dodatków mieszkaniowych w Warszawie należy wiązać ze spadającym bezrobociem i zwiększonymi dochodami gospodarstw domowych.

Na terenie miasta jest około 800 tys. lokali mieszkalnych, w tym około 96 tys. lokali komunalnych. Średnio połowa wydanych decyzji przypada na lokale komunalne, co oznacza, iż około 8 proc. lokatorów zasobu miasta pobiera dodatki mieszkaniowe. W zasobie mieszkaniowym zamieszkuje znaczna część najbiedniejszych mieszkańców Warszawy.

W ustawie o dodatkach mieszkaniowych zawarty jest mechanizm nakazujący przeliczanie czynszu na taki, jaki jest w zasobie mieszkaniowym miasta. Dlatego też z uwagi na wprowadzenie przez Warszawę w 2009 roku nowej polityki czynszowej, która związana była m.in. z ustanowieniem stawki bazowej w wysokości 6 zł za 1 mkw. powierzchni użytkowej lokalu, nastąpił wzrost o 12 proc. średniego, wypłacanego miesięcznie dodatku mieszkaniowego, na czym skorzystali najemcy zasobu miasta, jak także osoby zajmujące lokale spółdzielcze i własnościowe.

Działanie powszechnego systemu wypłat dodatków mieszkaniowych należy ocenić pozytywnie, gdyż ta forma pomocy poprzez system kontroli - wywiady środowiskowe - jest rzeczywiście skierowana do najuboższych lokatorów.

Jan Nowak mieszka sam w lokalu własnościowym o powierzchni 43 mkw. Jego comiesięczne dochody to 712 zł. Nie przekraczają więc one limitu 175 proc. najniższej emerytury, czyli 1181,42 zł. Jego miesięczne wydatki na mieszkanie to 312,23 zł. Kwota po przeliczeniu na powierzchnię normatywną będzie więc wynosiła:

312,23 zł : 43 mkw. x 35 mkw. = 254,15 zł

W związku z tym dodatek mieszkaniowy będzie wynosił:

254,15 zł - 20 proc. dochodów = 111,75 zł

Ustawa z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734 z późn. zm.).

Rozporządzenie Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. nr 156, poz. 1817 ze zm.).