Jak uzyskać pomoc finansową od gminy

Wypełniony wniosek musi zostać potwierdzony przez administrację domu lub mieszkania, które zajmuje wnioskodawca. Właściciele domów jednorodzinnych muszą natomiast dołączyć do wniosku zaświadczenie potwierdzające powierzchnię użytkową i wyposażenie techniczne domu. Zaświadczenie takie wystawiane jest przez właściwy organ nadzoru budowlanego wydający pozwolenia na budowę. Zaświadczenie może zastąpić również oświadczenie właściciela, które składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Właściciel domu jednorodzinnego musi dołączyć do wniosku o przyznanie dodatku także rachunki dotyczące wydatków na utrzymanie domu. Poza odpowiednio wypełnionym formularzem o dodatek mieszkaniowy gminie trzeba przedstawić również informację o uzyskiwanych miesięcznych dochodach. Osoba ubiegająca się o pomoc wypełnia deklarację o dochodach za ostatnie trzy miesiące sprzed daty złożenia wniosku. Po złożeniu wniosku pracownik socjalny gminy przeprowadza wywiad środowiskowy, w którego trakcie weryfikuje sytuację materialną wnioskodawcy. Następnie na podstawie złożonych dokumentów, jak również wyników wywiadu środowiskowego wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję.

Art. 7 ust. 1 - 2 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734 ze zm.).

Dodatek mieszkaniowy wypłacany jest jedynie wówczas, gdy osoba zamieszkuje w lokalu o odpowiedniej wielkości. Przy ustalaniu powierzchni użytkowej lokalu bierze się pod uwagę wszystkie pomieszczenia. W jego skład wchodzą zatem pokoje, kuchnie, spiżarnie, przedpokoje, alkowy, hole, korytarze, łazienki i inne pomieszczenia służące potrzebom mieszkalnym i gospodarczym.

Do powierzchni tej nie wlicza się natomiast balkonów, tarasów, loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek na opał. W przypadku najmu lub podnajmu części lokalu mieszkalnego za zajmowaną powierzchnię użytkową gmina powinna uznać powierzchnię zajmowanych pokoi, wynikającą z umowy najmu lub podnajmu, oraz część powierzchni kuchni, łazienki, korytarzy i innych pomieszczeń wspólnych znajdujących się w lokalu, odpowiadającą stosunkowi liczby członków gospodarstwa domowego najemcy lub podnajemcy do liczby osób zajmujących cały lokal. Ustalona w ten sposób powierzchnia użytkowa nie może być większa niż powierzchnia określona w ustawie o dodatkach mieszkaniowych, tzw. normatywna powierzchnia użytkowa lokalu. Przykładowo dla jednej osoby zajmującej lokal nie może być ona większa niż 35 mkw., a dla trzech niż 45 mkw.

Zgodnie z ustawą o dodatkach mieszkaniowych dofinansowanie łącznie z ryczałtem na zakup opału nie może przekroczyć 70 proc. wydatków faktycznie poniesionych przez wnioskodawcę na utrzymanie lokalu.

Art. 5 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734 ze zm.).

W celu otrzymania dodatku należy wypełnić stosowny wniosek. Jego wzór określa rozporządzenie Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. nr 156, poz. 1817 z późn. zm.). Można go również pobrać z właściwego dla miejsca zamieszkania urzędu gminy lub ośrodka pomocy społecznej.

We wniosku należy wpisać m.in. takie informacje, jak adres zamieszkania, nazwę i siedzibę zarządcy domu, tytuł prawny do zajmowanego lokalu oraz jego powierzchnię. Powinien on określać liczbę osób w gospodarstwie domowym, a także kwoty wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc. Poza odpowiednio wypełnionym formularzem o dodatek mieszkaniowy gminie trzeba przedstawić również informację o uzyskiwanych miesięcznych dochodach. Niezłożenie takiego oświadczenia jest podstawą do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Należy pamiętać, że dokumenty potwierdzające wysokość dochodów wykazanych w deklaracji o dochodach gospodarstwa domowego wnioskodawca ma obowiązek przechowywać przez trzy lata od dnia wydania decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego.

Art. 7 ust. 14 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734 ze zm.).

Gmina ma obowiązek wstrzymania wypłaty dodatku w razie stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny. Jest to jednak stan trwający do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli spłata zadłużenia nie nastąpi w ciągu trzech miesięcy od doręczenia pisma o zawieszeniu dodatku, to decyzja o jego przyznaniu wygasa. W wypadku gdy lokator spłaci zadłużenie w podanym wcześniej terminie, gmina wypłaci pieniądze za okres, w którym wypłata była wstrzymana.

Zgodnie z art. 7 ust. 12 ustawy o dodatkach mieszkaniowych osoba, w stosunku do której z powodu nieuregulowania należności za zajmowany lokal mieszkalny wygasła decyzja o przyznaniu dodatku, może wystąpić ponownie o jego przyznanie po uregulowaniu zaległości powstałych w okresie obowiązywania tej decyzji.

Art. 7 ust. 12 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734 ze zm.).

Gmina ma możliwość przyznania w ramach dodatku mieszkaniowego ryczałtu na zakup opału. Ryczałt taki musi być przyznany, jeżeli osobie przysługuje dodatek mieszkaniowy, a w jej mieszkaniu nie ma centralnego ogrzewania lub ciepłej wody, lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Ryczałt wypłacany jest łącznie z dodatkiem mieszkaniowym. Wysokość przyznanego dodatku łącznie z ryczałtem nie może jednak przekroczyć określonej przez gminę maksymalnej wysokości dodatku mieszkaniowego. Dodatkowo wysokość przyznanego ryczałtu nie jest jednakowa dla wszystkich mieszkańców i zależy od powierzchni zajmowanego lokalu oraz liczby osób, która wchodzi w skład gospodarstwa domowego. Przyznanie dodatku mieszkaniowego pociąga za sobą również obowiązki po stronie osoby uprawnionej. Jej podstawowym obowiązkiem jest opłacanie na bieżąco należności za lokal. Jeżeli nie są one wpłacane regularnie, to wypłata dodatku jest wstrzymywana przez gminę do czasu pokrycia zaległości.

Art. 6 ust 7 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734 ze zm.).

Podmiot pobierający należności za lokale mieszkalne, czyli np. właściciel mieszkania, zarządca nieruchomości lub spółdzielnia mieszkaniowa, ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości w opłacaniu czynszu obejmujących pełne dwa miesiące. W razie niedopełnienia tego obowiązku podmiot ten będzie miał obowiązek zwrócenia organowi przyznającemu dodatek mieszkaniowy kwoty dodatków wypłaconych za miesiące, w których występowały zaległości w opłatach. Dodatkowo należy pamiętać, że decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa, jeżeli zaległości nie zostaną pokryte w ciągu trzech miesięcy od dnia wydania przez gminę decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku.

Ustawa z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734 ze zm.).

Łukasz Sobiech

lukasz.sobiech@infor.pl