Poradnia ze sprawozdawczości

Warto zauważyć, że roszczenie o zapłatę odsetek jest roszczeniem ubocznym w stosunku do należności głównej. W tym miejscu warto przypomnieć, że zasadniczo odsetki mają normatywne podstawy w kodeksie cywilnym. O odsetkach jest mowa m.in. w art. 359 k.c. Wskazano w nim, że odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy wynika to z: czynności prawnej albo z ustawy, albo z orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu. Jeżeli wysokość odsetek nie jest w inny sposób określona, należą się odsetki ustawowe w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 pkt proc. Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych (odsetki maksymalne). Jeżeli wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej przekracza wysokość odsetek maksymalnych, należą się odsetki maksymalne.

Natomiast w art. 481 k.c. uregulowano różne aspekty związane odsetkami powstałymi w związku z opóźnieniem w spełnianiu świadczeń pieniężnych. Stanowi on m.in., że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 pkt proc. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie.