Urzędy muszą co roku szkolić swoich pracowników

Dyrektorzy generalni co rok powinni przekazywać szefowi służby cywilnej informację o potrzebach szkoleniowych urzędu odnośnie do priorytetów i rodzajów szkoleń na kolejne dwa lata. Dodatkowo, powinni też poinformować go o potrzebach finansowych na realizację tych działań. Mają na to czas do końca listopada. Skierowanie na szkolenie pracownik może dostać bezpośrednio od swojego przełożonego lub starać się samodzielnie o jego przyznanie.

Z kolei ze szkoleń przeprowadzonych w tym roku dyrektorzy generalni urzędów muszą się rozliczyć przed szefem służby cywilnej do końca stycznia 2012 roku. W tym terminie przedkładają mu zestawienie, w którym powinny się znaleźć m.in. informacje o: liczbie przeszkolonych pracowników i urzędników służby cywilnej, kosztach z tym związanych oraz prognozie zapotrzebowania na kolejny rok. Następnie do 15 lutego każdego roku szef służby cywilnej przekazuje dyrektorom generalnym urzędów wzór formularza za kolejny rok.

Zasady podwyższania kwalifikacji przez pracowników określa rozporządzenie prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków organizowania i prowadzenia szkoleń w służbie cywilnej. Osoby zatrudnione m.in. w urzędach wojewódzkich, skarbowych czy też ministerstwach muszą uczestniczyć w szkoleniach w służbie cywilnej.

Kursy te dzieli się na cztery rodzaje. Pierwsze, centralne planuje i organizuje szef służby cywilnej. Z kolei odbycie powszechnych zarządzane jest przez dyrektora generalnego. Także dyrektor generalny ma zajmować się szkoleniem w ramach indywidualnego programu rozwoju zawodowego pracownika. Odpowiada też za specjalistyczne kursy obejmujące tematykę związaną z zadaniami urzędu.

W każdej instytucji, w której zatrudniani są pracownicy i urzędnicy służby cywilnej, bezpośredni przełożony musi ustalić, odrębnie dla każdego pracownika indywidualny program rozwoju zawodowego, stanowiący podstawę do kierowania na szkolenia. Do tego ma służyć ocena okresowa. Dotyczy ona wszystkich osób zatrudnionych na czas nieokreślony w służbie cywilnej. Urzędnicy i pracownicy, w tym osoby na kierowniczych stanowiskach, podlegają ocenie okresowej dokonywanej przez bezpośredniego przełożonego. Ta sporządzana jest co dwa lata. Może być ona przeprowadzona jednak przed upływem tego terminu, jeśli zmianie ulega stanowisko podwładnego, a zakres nowych obowiązków znacząco się różni od poprzedniego. Może to jednak nastąpić nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od ostatniego sprawdzania.

Oceny okresowej bezpośredni przełożony pracownika dokonuje na specjalnym arkuszu, odpowiednim do stanowiska zajmowanego przez podwładnego. Dokonuje jej według kryteriów obowiązkowych i dodatkowych. Pracownicy i urzędnicy oceniani są na podstawie arkusza A. Natomiast dla osób zatrudnionych na wyższych stanowiskach w służbie cywilnej albo na stanowisku kierownika urzędu przewidziany jest arkusz B. Dla osób zajmujących niższe stanowiska oceniający wybiera nie mniej niż trzy i nie więcej niż pięć kryteriów oceny, które są najistotniejsze dla prawidłowego wykonywania obowiązków.

W przypadku stanowisk dyrektorskich takich kryteriów dodatkowych nie może być więcej niż dwa. Dla wszystkich przewidziano punktową skalę ocen, która zawiera pięć poziomów. Trzeba pamiętać, że przed sporządzeniem oceny na piśmie bezpośredni przełożony przeprowadza z ocenianym rozmowę, podczas której omawia z nim m.in. jego główne obowiązki, trudności w realizacji zadań oraz kierunki dalszego rozwoju. Na podstawie opinii z rozmowy i not cząstkowych sporządzona jest ocena końcowa.

Bezpośredni przełożony powinien wziąć pod uwagę wyniki tej oceny i uwzględnić ją przy planowaniu ścieżki awansu osób zatrudnionych w administracji rządowej (podwyżki czy otrzymania wyższego stanowiska).

W szkoleniach organizowanych przez służbę cywilną muszą uczestniczyć pracownicy i urzędnicy służby cywilnej. Udział w nich jest traktowany na równi z wykonywaniem innych obowiązków służbowych. Trzeba też wskazać, że w wyjątkowych przypadkach dyrektor generalny urzędu może wyrazić zgodę na pokrycie przez jednostkę, w całości lub w części, kosztów uczestnictwa pracownika w szkoleniach i zajęciach innych niż przewidziane dla służby cywilnej.

● prawo administracyjne,

● finanse publiczne i audyt wewnętrzny,

● zamówienia publiczne,

● dostęp do informacji publicznej,

● ochronę informacji niejawnych oraz danych osobowych,

● funkcjonowanie Unii Europejskiej,

● informatykę,

● języki obce,

● standardy skutecznej i sprawnej pracy administracji,

● rozwój umiejętności interpersonalnych,

● zasady właściwych kontaktów z obywatelem,

● zasady etyki w służbie cywilnej.

Artur Radwan

artur.radwan@infor.pl

Par. 8 - 11 oraz par. 15 rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z 6 października 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków organizowania i prowadzenia szkoleń w służbie cywilnej (Dz.U. nr 190, poz. 1274).

Art. 106 - 112 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).