Należy złożyć oświadczenie o podjęciu prowadzenia działalności gospodarczej

Jednym z antykorupcyjnych zapisów ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 223, poz. 1458 z późn. zm.) jest nałożony na nich obowiązek składania oświadczeń o prowadzeniu działalności gospodarczej. Złamanie go rodzi konsekwencje w zakresie pracowniczej odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Konieczność złożenia oświadczeń o prowadzeniu działalności gospodarczej obejmuje pracowników samorządowych, którzy zajmują stanowiska urzędnicze, w tym kierownicze stanowiska urzędnicze, oraz asystentów i doradców. Obowiązek składania oświadczeń nie dotyczy pracowników obsługi i pracowników pomocniczych, sekretarzy oraz tych pracowników samorządowych, którzy zatrudnieni są na podstawie powołania lub wyboru.

Przez działalność gospodarczą, której dotyczy zawiadomienie, rozumieć należy zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Obowiązek złożenia oświadczenia aktualizuje się po podjęciu prowadzenia działalności gospodarczej. Odrębne oświadczenie pracownik składa po zmianie charakteru prowadzonej działalności. Warto też odnotować, iż prowadzenie działalności gospodarczej nie jest tożsame z samym wpisem do ewidencji działalności gospodarczej. Może więc wystąpić sytuacja prowadzenia działalności gospodarczej również przez takiego pracownika samorządowego, który formalnie nie został wpisany do ewidencji jak i gdy pomimo wpisu do ewidencji dany pracownik faktycznie nie prowadzi żadnej działalności. Rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej lub zmianę charakteru takiej działalności pracownik zgłasza kierownikowi jednostki, w której jest zatrudniony. Termin na złożenie oświadczenia to 30 dni od powstania okoliczności powodujących powstanie tego obowiązku.

Niezłożenie oświadczenia w terminie może skutkować wymierzeniem pracownikowi samorządowemu kary porządkowej upomnienia lub nagany. Decyzję w przedmiocie wyboru rodzaju kary podejmuje pracodawca. Jedna z nich musi jednak zostać nałożona obligatoryjnie na pracownika. Tak jak ma to miejsce w przypadku innych kar porządkowych, przed jej nałożeniem pracodawca powinien wysłuchać pracownika. W pozostałym zakresie do procedury nałożenia kary również stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu pracy dotyczące kar porządkowych. Pracownik ma prawo w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw. O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej. Nieodrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu. Jeśli sprzeciw zostanie odrzucony, pracownik może w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia o tym fakcie wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej wobec niego kary. Pracodawca nie jest ograniczony terminem do nałożenia kary. Powinien ją zatem wymierzyć niezależnie od tego, ile czasu minęło od daty, w której oświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej powinno zostać złożone. Zakres przekroczenia 30-dniowego terminu na złożenie oświadczenia nie ma natomiast wpływu na możliwość odstąpienia od ukarania. Kara musi zostać wymierzona nawet wtedy, gdy przekroczenie terminu było nieznaczne.

@RY1@i02/2011/169/i02.2011.169.209.002b.001.jpg@RY2@

Rafał Krawczyk, sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu