Potrzeba inwestycji na terenach wiejskich

Mazowieckie to największe powierzchniowo i ludnościowo województwo w Polsce. Region ma dwa zupełnie odmienne oblicza i dotyczy to wszystkich obszarów życia społecznego-gospodarczego, począwszy od potencjału rozwojowego, poprzez poziom życia, a skończywszy na ochronie środowiska naturalnego.

W regionie jest strefa dynamicznego wzrostu gospodarczego, wysokiej jakości życia i dobrobytu oraz strefa słabego rozwoju strukturalnego, której część stanowią marginalizujące się gospodarczo, społecznie i edukacyjnie obszary wiejskie.

Na jednym biegunie jest bogata, silnie zurbanizowana aglomeracja Warszawa, w której występują liczne zagrożenie środowiska naturalnego. Na drugim są regiony rolnicze województwa, gdzie środowisko jest w niemal nienaruszonym przez człowieka stanie.

Udział województwa mazowieckiego w emisji zanieczyszczeń powietrza w Polsce wynosi 9,3 proc. Region wykazuje duże zróżnicowanie pod względem rozmieszczenia przemysłu. Występują tu obszary o charakterze rolniczym, rolniczo-przemysłowym i typowo przemysłowym. Przemysł województwa mazowieckiego skoncentrowany jest głównie w miastach.

Tereny zurbanizowane są nie tylko źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza pochodzenia komunalnego, ale także przemysłowego. W miastach znaczącym źródłem zanieczyszczeń przemysłowych są ciepłownie i elektrociepłownie miejskie. Istotne źródło zanieczyszczeń to energetyka zawodowa (Elektrownia Kozienice, Zespół Elektrowni Ostrołęka) oraz reprezentujący przemysł rafineryjno-petrochemiczny Polski Koncern Naftowy Orlen.

Badania przeprowadzone przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Warszawie wykazują, że w latach 2002-2006 w województwie mazowieckim poziom stężeń dwutlenku siarki, tlenku węgla, dwutlenku azotu oraz ołowiu był niewielki, a w kolejnych latach nie zmieni się znacznie. Większy poziom stężenia odnotowany został przy badaniu benzenu, szczególnie w aglomeracji warszawskiej, w Płocku i strefie sochaczewskiej.

Na terenie województwa zlokalizowane są ośrodki przemysłu spożywczego, energetycznego, maszynowego, odzieżowego i chemicznego. W skali lokalnej niezwykle uciążliwa jest emisja z komunikacji samochodowej. Problem ten głównie dotyczy miast województwa mazowieckiego nieposiadających obwodnic, ale dotyka również terenów zamieszkanych w pobliżu głównych dróg. Należy zaznaczyć, że znaczna część województwa mazowieckiego nie spełnia wymagań stawianych przez UE.

Głównym źródłem zaopatrzenia w wodę przemysłu i gospodarki komunalnej są zasoby wód powierzchniowych. Poziom wyposażenia województwa w systemy zbiorowego zaopatrzenia w wodę jest zróżnicowany: wysoki w miastach, a niski na terenach wiejskich. Od europejskich standardów odbiega oczyszczanie ścieków, w tym głównie w Warszawie, gdzie ponad połowa ścieków komunalnych odprowadzanych jest prosto do Wisły.

W regionie tylko niecałe 10 proc. mieszkańców wsi korzysta z sieci kanalizacyjnej, podczas gdy w miastach ponad 80 proc. Na obszarach wiejskich prowadzone przez wiele lat inwestycje w wodociągi spowodowały znaczny wzrost zużycia wody, a tym samym wzrosła ilość wytwarzanych ścieków. Przez lata budowano zbyt mało instalacji kanalizacyjnych i oczyszczalni ścieków. Dotyczy to głównie terenów wiejskich województwa, na których sieć wodociągowa jest ponad 11 razy dłuższa od kanalizacyjnej. Dlatego część nieoczyszczonych ścieków w sposób niekontrolowany trafia do środowiska, zanieczyszczając wody powierzchniowe i podziemne.

W województwie mazowieckim działają 254 komunalne oczyszczalnie ścieków i 144 oczyszczalnie przemysłowe. Województwo pod względem oczyszczania ścieków zajmuje ostatnie miejsce w kraju - mniej niż połowa ludności korzysta z oczyszczalni ścieków. Średnia w kraju wynosi 60 proc.

www.mazovia.pl