Skrócenie taryf wodociągowych i kanalizacyjnych, czyli recepta na kolejne problemy
W ody Polskie przekonują, że są w naszym kraju obszary, gdzie cena za wodę i ścieki jest tak wysoka, że samorządy powinny dokonać analizy podwyżek albo zdecydować się na dofinansowanie wodociągów, aby odciążyć mieszkańców. Skoro gminy dofinansowują transport i gospodarkę odpadami, powinny też wspierać gospodarkę wodno-ściekową, a tymczasem jest odwrotnie – argumentuje urząd. Samorządy obciążają mieszkańców podwyżkami, a z wodociągów do budżetu samorządów w latach 2006–2022 popłynęło 3,5 mld zł.
Retoryka regulatora dotycząca procesu taryfikacji pozostaje niezmienna – dyrektorzy poszczególnych regionalnych zarządów gospodarki wodnej Wód Polskich zrobią wszystko, by chronić odbiorców przed wzrostami cen za wodę i ścieki. Regulator zarzuca gminom nie tylko bierność we wspomaganiu przedsiębiorstw wodociągowo -kanalizacyjnych, ale wręcz drenowanie ich finansów przez wypłatę dywidend oraz stosowanie innych instrumentów, takich jak pobieranie czynszu dzierżawnego, umarzanie udziałów spółek itd.
Punktowanie regulatora
Powyższe tezy, delikatnie rzecz ujmując, są wysoce dyskusyjne. Po pierwsze, ustawa z 7 czerwca 2021 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 537; dalej: u.z.z.w.) nakazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu skalkulować taryfę z uwzględnieniem wszystkich celowych kosztów prowadzenia działalności i doliczyć do tego marżę zysku. Zwarte w niej ceny i stawki opłat mają odzwierciedlać rzeczywistość gospodarczą, w której funkcjonuje przedsiębiorstwo, i nie mogą być niedoszacowane w imię realizacji celów społeczno -politycznych. Tak zdecydował ustawodawca i – dopóki u.z.z.w. nie zostanie zmieniona – taryfy winny być kalkulowane jako realny plan ekonomiczny.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.