Smog sam nie zniknie

Trzeba powiedzieć, że samorządowcy z problemem smogu biorą się za bary bardzo poważnie, choć czasem nie bez oporu ze strony mieszkańców. Problem polega na tym, że część z nich po prostu stawia swój status wyżej niż wspólne potrzeby (np. woli dojeżdżać do pracy własnym samochodem, choć miałaby do dyspozycji komunikację zbiorową). Większym wyzwaniem (zwłaszcza w mniejszych ośrodkach, nie tylko zresztą gminach miejskich) jest jednak sprawa przyjaźniejszego naszym płucom i środowisku ogrzewania domów i mieszkań. A osoby stosujące do tego niezgodnie z prawem metody bywają do tego zmuszone przez okoliczności. Powstało nawet pojęcie ubóstwa energetycznego – definicja nie jest jednolita, ale za Brytyjczykami możemy przyjąć, że konieczność wydania ponad 10 proc. dochodu na ogrzanie domu do minimalnej niezbędniej temperatury (około 21 st. C) kwalifikuje do grupy dotkniętych ubóstwem energetycznym. W Polsce najczęściej przyjmuje się, że gospodarstwo domowe jest ubogie energetycznie, jeżeli ma trudności w zaspokojeniu swoich potrzeb energetycznych z powodu niskiego dochodu lub cech mieszkania (przy czym potrzeby energetyczne to nie tylko ogrzewanie, lecz również wszelkie inne potrzeby związane z zakupem energii, np. korzystanie z urządzeń elektrycznych, w tym RTV i AGD). Jeżeli w gospodarstwie nie realizuje się tych potrzeb albo realizuje się je kosztem innych dóbr (np. żywności), można mówić o ubóstwie energetycznym. Szacuje się, że dotkniętych nim w Polsce może być około 12,2 proc. obywateli (1,3 mln gospodarstw domowych).