Akt oskarżenia musi zawierać dane oskarżonego

Utajnienie danych oskarżonego przez prokuratora ze względu na tajemnicę państwową, służbową albo zawodową jest możliwe do wniesienia aktu oskarżenia. Akt ten powinien bowiem zawierać imię i nazwisko oskarżonego. Wymóg taki nakłada art. 332 kodeksu postępowania karnego (Dz.U. z 1997 r. nr 89, poz. 555 z późn. zm.). Precyzyjne określenie danych służy zarówno identyfikacji oskarżonego, stwierdzeniu w niebudzący wątpliwości sposób jego tożsamości, jak i jednocześnie określeniu granic podmiotowych oskarżenia. Dane oskarżonego muszą zostać także ujawnione podczas ogłoszenia wyroku. Ogłoszenie zawsze bowiem odbywa się jawnie (publicznie), nawet wówczas gdy jawność rozprawy wyłączono w całości i w całości wyłączono także jawność przytoczenia powodów wyroku. Zatem prokurator nie może na tym etapie utajnić danych oskarżonego na mocy rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 18 czerwca 2003 r. w sprawie sposobu postępowania z protokołami przesłuchań i innymi dokumentami lub przedmiotami, na które rozciąga się obowiązek zachowania tajemnicy państwowej, służbowej albo związanej z wykonywaniem zawodu lub funkcji (Dz.U. z 2003 r. nr 108, poz. 1023 ze zm.). Paragraf 16 tego rozporządzenia stanowi, że przy powoływaniu się w jawnych orzeczeniach i pismach procesowych na protokoły przesłuchań, dokumenty lub przedmioty, na które rozciąga się obowiązek zachowania tajemnicy, w miejsce danych dotyczących tych dowodów wskazuje się numer, pod którym został on zarejestrowany we właściwym dzienniku korespondencji. Przepis nie dotyczy jednak aktu oskarżenia. Sąd Najwyższy podkreśla, że niedopuszczalne jest dokonywanie zmiany treści przepisu rangi ustawowej - w analizowanym wypadku przepisów kodeksu postępowania karnego - przepisem aktu podustawowego, jakim jest rozporządzenie.

Katarzyna Wójcik-Adamska

Postanowienie Sądu Najwyższego z 30 września 2009 r. (sygn. akt I KZP 13/09).