Martwy przepis zrodzi żywe kłopoty
Mimo że ustawodawca przewidział możliwość stosowania tzw. bezwzględnego dożywocia, to żaden odpowiedzialny sąd nie zdecyduje się z niej skorzystać
Po interwencji Senatu w znowelizowanym kodeksie karnym nie będzie już mowy o obligatoryjnym – w niektórych przypadkach – stosowaniu kary dożywotniego pozbawienia wolności (czyli bez możliwości warunkowego zwolnienia). Jednak zostawienie luzu decyzyjnego sędziom niewiele zmienia z punktu widzenia międzynarodowych standardów praw człowieka. Już podczas konsultacji społecznych rzecznik praw obywatelskich, Helsińska Fundacja Praw Człowieka czy Sąd Najwyższy wskazywali, że wprowadzenie nawet fakultatywnej możliwości zastosowania takiej kary będzie sprzeczne z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
ETPC kilkukrotnie wskazywał, że brak możliwości warunkowego zwolnienia osoby skazanej na dożywotnie pozbawienie wolności narusza art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, przewidujący zakaz poniżającego i nieludzkiego traktowania. Takie wyroki zapadały np. w sprawach Murray przeciwko Holandii czy Petukhov przeciwko Ukrainie. Poza tym rekomendacje Komitetu Ministrów Rady Europy w sprawie zwolnienia warunkowego jasno stanowią, że powinno ono dotyczyć wszystkich skazanych.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.