Udostępnienie listy pracowników, którzy otrzymali nagrodę, narusza ochronę danych osobowych

GIODO wyjaśnia: W myśl art. 23 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 z późn. zm.), przetwarzanie (w tym udostępnianie) danych osobowych jest dopuszczalne jedynie przy występowaniu przesłanek przewidzianych tym przepisem, tj. gdy:

● osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych,

● jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa,

● jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,

● jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego,

● jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza spraw i wolności osoby, której dane dotyczą.

W sprawie tej żadna z powyższych przesłanek nie wystąpiła. Takiej podstawy nie formułują również przepisy ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1116 z późn. zm.). W myśl art. 8¹ ust. 1 tej ustawy członek spółdzielni mieszkaniowej ma prawo otrzymania odpisu statutu i regulaminów oraz kopii uchwał organów spółdzielni i protokołów obrad organów spółdzielni, protokołów lustracji, rocznych sprawozdań finansowych oraz faktur i umów zawieranych przez spółdzielnię z osobami trzecimi.

Zatem na podstawie tych regulacji członkom spółdzielni nie można udostępnić informacji o nagrodach stanowiących świadczenie związane z zatrudnieniem pracowników spółdzielni.

Okoliczności tej sprawy wskazują ponadto, że doszło do naruszenia nie tylko ustawy o ochronie danych osobowych, która zobowiązuje administratorów danych do takiego ich przetwarzania, aby nie dostały się w ręce osób niepowołanych, ale również przepisów innych gałęzi prawa. Orzecznictwo sądowe uznaje wynagrodzenie pracownika za dobro osobiste objęte ochroną na podstawie art. 23 i 24 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Sąd Najwyższy w uchwale z 16 lipca 1993 r. (I PZP 28/93, OSNC 1994/1/2), stwierdził, iż ujawnienie przez pracodawcę, bez zgody pracownika, wysokości jego wynagrodzenia za pracę może stanowić naruszenie dobra osobistego w rozumieniu art. 23 i 24 k.c. Ponadto, w myśl art. 266 par. 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 z późn. zm.) kto, wbrew przepisom ustawy lub przyjętemu na siebie zobowiązaniu, ujawnia lub wykorzystuje informację, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją, wykonywaną pracą, działalnością publiczną, społeczną, gospodarczą lub naukową, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch. Ściganie powyższego przestępstwa następuje na wniosek pokrzywdzonego.