Gmina nie może odrzucić oferty przedsiębiorcy, gdy jej wewnętrzne dokumenty są nieprecyzyjne

Każda jednostka samorządowa dokonująca zakupów czy udzielająca zleceń powinna posiadać wewnętrzną dokumentację, czyli regulamin udzielania zamówień. Dokumentacja ta stanowi pewną instrukcję udzielania zamówień publicznych poniżej progów unijnych. Nie ma jednak odgórnych wymogów dotyczących jej konstruowania, a w związku z tym nie zawsze przyjęte w gminach mechanizmy w tym zakresie będą precyzyjne i kompletne. W gminie, o której wspomina czytelnik, w regulaminie zamówień zawarto jedynie ogólne sformułowanie o składaniu ofert w formie pisemnej. Trudno zatem uznać za zasadne postępowanie gminy, i to zarówno w kontekście przepisów stricte dotyczących działalności gospodarczej, jak i przepisów cywilnoprawnych związanych ze sposobem interpretacji oświadczeń woli.

Prawne regulacje

Zgodnie z art. 10 prawa przedsiębiorców (dalej: p.p.) organ publiczny m.in. kieruje się w swoich działaniach zasadą zaufania do przedsiębiorcy, zakładając, że działa on zgodnie z prawem, uczciwie oraz z poszanowaniem dobrych obyczajów. W art. 11 p.p. przewidziano zaś zasadę przyjaznej interpretacji przepisów, podając, że jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, to wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść przedsiębiorcy – chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Dodatkowo w art. 12 p.p. postanowiono, że organ prowadzi postępowanie w sposób budzący zaufanie przedsiębiorców do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Natomiast według art. 13 p.p. funkcjonariusze publiczni ponoszą odpowiedzialność za naruszenie prawa spowodowane ich działaniem lub zaniechaniem na zasadach określonych w odrębnych przepisach.