Co może zrobić polski przewoźnik, gdy nie płaci mu francuski spedytor

Przepisy francuskiego prawa są w takich sytuacjach bardzo korzystne dla przewoźnika. W razie niewypłacalności spedytora pozwalają zwrócić się o zapłatę do nadawcy lub odbiorcy towaru. I to nawet jeśli wcześniej zapłacili już spedytorowi również za transport. To tzw. roszczenie bezpośrednie (action directe), uregulowane w art. L.132-8 francuskiego kodeksu handlowego, to ewenement w skali Europy. Daje firmie transportowej gwarancję zapłaty za wykonany przewóz. Dlatego polska spółka, której nie płaci zbankrutowany spedytor, powinna spróbować korzystać z możliwości, jaką stwarza mu francuskie prawo. Niemniej w tej sytuacji francuski sąd będzie musiał określić - zgodnie z kryteriami rozporządzenia europejskiego z 17 czerwca 2008 r. o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, czyli kierując się tzw. Rzymem I - czy prawo francuskie jest właściwe dla stanu faktycznego sprawy. Chodzi o ocenę, czy konkretna umowa przewozu ma najściślejszy związek z Francją. To warunek podstawowy, ale jeżeli tak właśnie zdecyduje, to polski przewoźnik skorzysta z dobrodziejstwa roszczenia bezpośredniego. Nawet jeżeli był podwykonawcą, a nie da mu się udowodnić, że widział, albo z łatwością mógł się dowiedzieć o braku zgody nadawcy na podzlecenie usługi przewozowej.