Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Prawo handlowe i gospodarcze

Nie każde porozumienie z konkurentem jest zakazane

19 marca 2013
Ten tekst przeczytasz w 2 minuty

Umowy z konkurentami, takie jak np. kartele cenowe czy porozumienia o podziale rynku, uważa się za ciężkie naruszenia prawa ochrony konkurencji. Czy jednak są takie formy współpracy z konkurentami, które mogą być uznane za dozwolone?

@RY1@i02/2013/055/i02.2013.055.18300120b.802.jpg@RY2@

Małgorzata Urbańska, radca prawny, partner w kancelarii CMS Cameron McKenna

Zakazane są porozumienia między konkurentami, których celem lub skutkiem jest ograniczenie konkurencji na rynku. Będą to np. umowy o ustalaniu cen, podziale rynków zakupu lub zbytu, ograniczaniu podaży czy zmowy przetargowe. Te porozumienia są absolutnie zakazane (przepisy nie przewidują żadnych wyjątków), a prezes UOKiK lub Komisja Europejska mogą nałożyć na ich strony kary finansowe do 10 proc. przychodów za poprzedni rok rozliczeniowy.

Nie wszystkie jednak formy współpracy między konkurentami ograniczają konkurencję, niektóre z nich przy spełnieniu określonych warunków są dopuszczalne. Będą to np. porozumienia w sprawie wspólnego prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do określonych towarów i wspólnego wykorzystywania wyników tej działalności. Dopuszczalne są też porozumienia o wspólnej produkcji (na mocy których przedsiębiorcy umawiają się, że będą wspólnie produkować określone towary) lub porozumienia specjalizacyjne (na mocy których przedsiębiorcy ustalają, że jeden z nich będzie produkował dany produkt, a drugi zaprzestanie własnej produkcji i będzie nabywał ten produkt od pierwszego).

Takie porozumienia są wyraźnie dozwolone, jeżeli spełniają określone warunki (odpowiednie przepisy w tym zakresie zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z 13 grudnia 2011 r. w sprawie wyłączenia określonych porozumień specjalizacyjnych i badawczo-rozwojowych spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję). Przede wszystkim łączny udział stron porozumienia i ich grup kapitałowych w określonym rynku właściwym nie może przekraczać 20 lub 25 proc. (w zależności od porozumienia). Ponadto umowa nie może zawierać klauzul wyraźnie wymienionych w rozporządzeniu, np. o ustaleniu cen sprzedaży towarów objętych specjalizacją osobom trzecim czy podziale rynków zbytu.

Not. KT

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.