Jak konstruować i używać firmy spółki komandytowej

W opisanej sytuacji polecam założenie spółki komandytowej z czytelnikiem w roli komandytariusza. Odpowiedzialność tego wspólnika - w przeciwieństwie do komplementariusza - limitowana jest wysokością sumy komandytowej (pomijam tu kwestie odpowiedzialności wynikające z określonych w art. 112 k.s.h. relacji między sumą komandytową a wartością wniesionego przez komandytariusza wkładu). Musi być ona określona kwotowo i wynikać z umowy spółki. Jej wysokość jest dowolna. Czytelnik powinien jednak pamiętać, że wykluczone jest zamieszczenie jego nazwiska (ewentualnie nazwy) w firmie spółki. W przeciwnym wypadku bowiem jego odpowiedzialność za długi podmiotu wobec osób trzecich stanie się nieograniczona, osobista, solidarna ze spółką i pozostałymi jej uczestnikami oraz subsydiarna (tzn. zaistnieje ona tylko w razie stwierdzenia bezskuteczności egzekucji z majątku podmiotu). Jego status zostanie więc zrównany - w tym zakresie - z pozycją komplementariusza. Na omawiany zakaz wprost wskazuje art. 104 par. 4 k.s.h.

Firma stanowi obligatoryjny element umowy spółki komandytowej, podlegający obowiązkowemu ujawnieniu w rejestrze przedsiębiorców. Nazwa podmiotu ma na celu jego odróżnienie od innych uczestników obrotu gospodarczego. Musi ona odpowiadać następującym regułom: prawdziwości, jedności, wyłączności, ciągłości, jawności i pełności. Co do zasady w skład firmy spółki komandytowej mogą wchodzić wyłącznie nazwiska albo nazwy komplementariuszy. W sytuacji, w której spółkę komandytową tworzą jedynie osoby fizyczne, korpus firmy powinien zawierać nazwisko jednego, kilku, ewentualnie wszystkich wspólników ponoszących nieograniczoną odpowiedzialność za jej zobowiązania (tj. komplementariuszy). Wolno go też wzbogacić ich imionami albo pierwszymi literami imion. Koniecznym dodatkiem jest jednak oznaczenie "spółka komandytowa" (art. 104 par. 1 k.s.h.). Przy czym nie może być on - przy zgłoszeniu do Krajowego Rejestru Sądowego - skracany ani używany w innych niż polski językach. Dopuszczalne jest za to podanie w dodatku pozostałych informacji o prowadzonym przedsiębiorstwie, np. o rodzaju działalności.

Gdy zaś komplementariuszem jest osoba prawna bądź spółka osobowa, to w firmie podmiotu - oprócz dodatku "spółka komandytowa" - należy podać jej pełne brzmienie. Nie jest jednak wykluczone zamieszczenie nazwiska komplementariusza - osoby fizycznej (art. 104 par. 3 k.s.h.).

Możliwe jest używanie w obrocie tylko jednego skrótu, a mianowicie "sp.k." (obrót to każda sprawa wykraczająca poza stosunek spółki). Oznacza to, że zakazane jest wprowadzanie innych skrótów dodatków, podobnie jak nie podlega skróceniu korpus firmy. Posługiwanie się skrótem nazwy przewiduje także art. 43⁵ par. 4 k.c., nakładając równocześnie oblig zgłoszenia go w KRS (art. 43² par. 2 k.c.). Dodam, że wszelkie zmiany w treści firmy muszą być zgłoszone do KRS w ciągu 7 dni od daty takiej modyfikacji.

Jeżeli więc czytelnik uzyska status komandytariusza, a jego nazwisko nie będzie figurować w firmie spółki, wówczas jego odpowiedzialność za potencjalne zobowiązania podmiotu będzie ograniczona do wysokości sumy komandytowej (pomijam tu kwestie określone w art. 112 k.s.h.), osobista, solidarna ze spółką i pozostałymi jej uczestnikami oraz subsydiarna.

@RY1@i02/2013/035/i02.2013.035.215000700.801.jpg@RY2@

Anna Borysewicz, adwokat prowadzący kancelarię w Płocku

Anna Borysewicz

adwokat prowadzący kancelarię w Płocku

Podstawa prawna

Art. 22 par. 2 oraz art. 31 w zw. z art. 103, 104-105 pkt 1 i 5, art. 110 par. 1 pkt 1 oraz art. 111 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. nr 94, poz. 1037 ze zm.).

Art. 43² oraz 43⁵) par. 4 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.).