Faktor przejmuje wierzytelności tylko do ustalonego limitu

Faktoring jest tzw. umową nienazwaną czyli nie uregulowaną w kodeksie cywilnym. Dopuszczalność zawierania jej wynika z zasady swobody umów, która polega na tym, że strony mogą sformułować umowę wręcz w sposób dowolny według swojego uznania pod warunkiem, że treść jej i cel nie sprzeciwiają się na przykład unormowaniom zawartych w przepisach oraz zasadom współżycia społecznego. Taka sytuacja występuje przy umowie faktoringu, która łączy elementy różnych umów na przykład zlecenia i cesji wierzytelności. Faktor wykonuje jeszcze dodatkowe czynności, które nie wiążą się bezpośrednio z cesją wierzytelności.